Qyntel Woods

Qyntel Woods
Woods on the fastbreak.

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Metal heart is going up to the limit.

ACCEPT - METAL HEART

Καλημέρα σας!
Είχα διάθεση να γράψω για το “το Εκείνο, το Εγώ και το Υπερεγώ” του Φρόιντ στις 3 τα ξημερώματα, αλλά το μετάνιωσα επειδή θα έμενα τελείως ξάγρυπνος. Ο καιρός δείχνει ζοφερός και νεφελώδης πάντως πάνω από την Ευρώπη.
 
Δύο κύριες αγωνιστικές επισημάνσεις.
1. Η ομάδα αποτελείται από καλά "εργαλεία" πλέον. Σύμφωνα πάντα με τις απόψεις των απανταχού ειδικών καθώς και των δημοσιογράφων.
Ερώτηση: Όταν θα χρειαστεί η υπέρβαση, το “διαφορετικό”, όταν απαιτηθεί από τις περιστάσεις να βρεθεί ο παίκτης που θα χρειαστεί να αποδώσει το κάτι παραπάνω για να πετύχει την υπέρβαση η ομάδα και να κατορθώσει να σηκώσει την κούπα χωρίς να φτάσει απλά στους 8 καλύτερους ή και στους 4 καλύτερους της Ευρωλίγκα, θα αποταθούμε πάλι στο δίδυμο Σπανούλη-Πρίντεζη;
2. Η ομάδα θα λειτουργεί εξαιρετικά σε αμυντικό επίπεδο με κύριο γνώρισμα την ομαδική λειτουργία. Δεν θέλω να φανώ Κάλχας και να διαφωνήσω χωρίς να δω πώς θα αποδίδει το σύνολο στην πράξη. Όλα καλά μέχρι εδώ. Αν όμως χρειαστεί κάποιος να προσδώσει το αμυντικό του σθένος ώστε να μαρκάρει έναν αντίπαλο για να τον εξουθενώσει ή να τον βγάλει εκτός ρυθμού, θα ψάχνουμε στον πάγκο μόνο τον πολυθεσίτη αμυντικό Παπανικολάου;
Αυτές είναι μόνο δύο απλουστευμένες αγωνιστικές απορίες. Χωρίς να θέλω να υπεισέλθω (ωραία λέξη, αυθόρμητα μου ήρθε) σε συνομωσιολογίες του ύφους: "Άλλους ζήτησε ο Σφαιρόπουλος κι άλλους του επέτρεψαν οι Αφοί να πάρει." Ας πούμε ότι γνωρίζω κάτι παραπάνω αλλά στην προκειμένη περίπτωση μας απασχολούν μόνο τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του ρόστερ. Τα φαινόμενα
απατούν σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες και τη συνέντευξη τύπου του προπονητή. Οι επιλογές ήταν δικές του...
 
Η περίπτωση Λοτζέσκι.
Μόνο οικονομικά: Θα είναι κλοπή από κάθε ομάδα -όχι απ'τον Ολυμπιακό που τον αποδέσμευσε- μόνο αν είναι υγιής και αμείβεται με $400.000. Ό,τι περισσότερο αποτελεί κλοπή του εκπροσώπου του παίκτη έναντι του σωματείου που συμφώνησε μαζί του.
Μόνο αγωνιστικά:
Ο φίλτατος Λοτζέσκι δεν διαθέτει δημιουργία σε καμία περίπτωση. Ποτέ δεν πήρε προσωπικές φάσεις παρά μόνο μετά από πάσες συμπαικτών του. Η άμυνά του είναι επιεικώς αστεία, ειδικότερα απέναντι σε δυνατότερους (Κάλινιτς, Σιμόνοβιτς, Ματσιούλις, Νοτσιόνι) ή αθλητικότερους (Κλάϊμπερν, Νάναλι, Άντερσον, Χίγκινς) αντιπάλους.
Όσο για τα ριμπάουντς, προσπαθώ ακόμα να θυμηθώ φάση που να διεκδικεί ριμπάουντ ανάμεσα σε άλλα τριάρια ή μεταξύ των ψηλών. Μόνο από καραμπόλα κατάφερνε να κερδίσει ριμπάουντς.
 
Παρένθεση:
Είναι ξεκάθαρο ποιος παίκτης φορτώθηκε στον Πασκουάλ. Εκείνος ο παίκτης που δεν αρμόζει στα χαρακτηριστικά που καθιέρωσαν το προπονητικό ύφος του Πασκουάλ αλλά κι ο παίκτης που μπορεί να εκθειάζουν οι Γαύροι σε λίγο καιρό, προκειμένου να θάψουν τους αντίστοιχους δικούς τους παίκτες.
 
Ερώτηση κρίσεως:
O Ολυμπιακός, είχε ρωτήσει τον ξένο εκπρόσωπο του Χάκετ αν σπάει το συμβόλαιό του με τη Μπάμπεργκ ώστε να τον φέρουν πίσω στον Πειραιά, ενώ είχε ήδη ανακοινωνεί από την μέλλουσα ομάδα του. Λίγο πριν τις υπογραφές του Μπράιαν Ρόμπερτς και λίγο μετά τα ναυάγια με τους προηγούμενος στόχους για τη θέση του γκαρντ. Κίνηση απελπισίας; Παρορμητισμός; Παραδοχή λάθους; Τι
πιστεύετε, ισχύει;
 
Το εθνικό μας ζήτημα:
Όσοι αφορίζετε τον κύριο Μίσσα, θα ήταν προτιμότερο να αναθεωρήσετε. Αυτά μπορεί να προσφέρει, αυτά προσφέρει. Ο κύριος Γιώργος έχει πληρώσει κανέναν προπονητή; Ο Ιταλός τα πήρε με
δικαστική απόφαση από το λογαριασμό της Eurobank. Ο Κατσικάρης δεν τολμάει να σηκώσει ανάστημα επειδή είναι Έλληνας και σκέφτεται το μέλλον του. Οι –τότε- βοηθοί του δεν έλαβαν δεκάρα. Ούτε λεπτό. Ο Φώτης πήρε κάτι ψίχουλα ωστόσο. Ο αγαπητός κύριος Γιώργος όμως, βοηθάει αρκετό κόσμο και γι’αυτό διατηρεί κλειστά στόματα. Τακτοποίησε το σχολείο του Πρίφτη και τις μεταθέσεις στην προηγούμενη ομάδα του. Κρατάει τον Σκουρτόπουλο και τον διαφημίζει σαν προπονητή.
Φρόντισε και για τον Μίσσα. Στον Ολυμπιακό. Κάθε σωματείο στην Ελλάδα που θελει εύνοια τον ταΐζει. Ο ερασιτέχνης. Τον “τάισαν”; Ανταπέδωσε.
“Σας βοήθησα με τη συγχώνευση και τις παίκτριες κλπ, κύριε Κουντούρη. Πάρτε τον Μίσσα να τον πληρώνετε αντί για μένα. Για να προπονεί απλήρωτος την
εθνική.” Παστρικές δουλειές. Τίμια πράγματα.
Είχε ανάγκη ο Ολυμπιακός τεχνικό σύμβουλο; Σιγά μην είχε τέτοιου επιπέδου.
Όσο για τον Μίσσα;
“Κοουτσάρα, σε έβαλα στον Θρύλο που είσαι και Ολυμπιακός. Είμαστε πάτσι πλέον. Αν έχουμε στο μέλλον, σου δίνουμε αυτό που σου αναλογεί.”
Προσοχή όμως. Η κόντρα με τους Αγγελόπουλους και τον Σωλήνα παρέμεινε.
Γιατί;
Επειδή οι Αγγελόπουλοι ποτέ, μα ποτέ δεν τάισαν τον Βασιλακόπουλο. Μόνο οι Αγγελόπουλοι είπαν όχι στις “προσταγές” του και στον τρόπο που δουλεύει στο μπασκετικό στερέωμα. Οι μόνοι που αρνήθηκαν και οι μόνοι που ήρθαν σε κόντρα μαζί του.
Πώς θα τους ευνοήσει η διαιτησία; Με ποιον τρόπο; Αφού αποφάσισαν να πάνε κόντρα στο κατεστημένο.
 
Βαρλάς gate:
Το SDNA είναι το Σαββίδη φυσικά. Απλώς τα βρήκαν Παπαθεοδώρου (ο γνωστός) με τον Τράκη εδώ και 7-8 μήνες. Από τέλη Ιουνίου έχει γίνει deal για τις περίφημες ακαδημίες και έχει πουληθεί και το Eurohoops. Ας φέρω πρόχειρα στη μνήμη μου πριν ένα μήνα τα δυο απανωτά αφιερώματα στον Τράκη απ’το σοβαρό κι αντικειμενικό Eurohoops. Προεόρτια; Είναι ηλίου φαεινότερο ότι μέσω Τράκη
πήγε στο SDNA, με παρέα για ευκολότερη “προσαρμογή”.
Έτσι εξηγείται λοιπόν η "πρόσληψη" Παπαλουκά-Διαμαντίδη στις ακαδημίες. Έτσι εξηγείται το σεντράρισμα των ξένων μετά τους τελικούς και ειδικά των φευγάτων για την ομαλή μετάβαση τους σε φιλικά σωματεία. Έτσι εξηγείται και η απαξίωση των Αγγελόπουλων και του Σφαιρόπουλου στους τελικούς. Όλα έχουν μια ακολουθία τελικά.
 
Στα αγωνιστικά, ελπίζω να μη σκάσουν πρόωρα οι Σπανούλης-Πρίντεζης κι αρχίσουμε τις πρόωρες αναφορές σε μαρμάρινα στήθη και μεταλλικές καρδιές προκειμένου να κερδίζουμε τα καίρια παιχνίδια που θ’ακολουθήσουν.
 
Καλό φθινόπωρο!













Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Heavy Horses.

Jethro Tull - Heavy Horses (1978 Widescreen) 

Καλησπέρα σας!

Η μεταγραφική φημολογία οργιάζει καιρό τώρα, ενώ πλέον η επικαιρότητα απαιτεί νέα, διαφοροποιημένα σχόλια. Πώς προέκυψαν αυτά; Εξαιτίας του Ολυμπιακού που έχασε το πρωτάθλημα με κατεβασμένα χέρια από τον αιώνιο -αγωνιστικά πάντοτε- αντίπαλο. Δικαίως.

Κανείς νοήμων Γαύρος δεν ισχυρίζεται το αντίθετο παρά τις καίριες διαιτητικές παρεμβάσεις σε σημεία των αγώνων που διαμόρφωναν ιδανικά ένα σεβαστό πλεονέκτημα στη διαφορά υπέρ του αντιπάλου καθώς επίσης και τις instagram-ικές οχλήσεις (για να μη γράψω προκλήσεις) του ιδιοκτήτη και μεγαλοπαράγοντα του αντίπαλου σωματείου.

Πήγε χαμένη η μέγιστη ευκαιρία για το τρίτο συνεχόμενο πρωτάθλημα από την εποχή του Ξανθού. Εξαιτίας της κόπωσης (ο κύριος Γκατζούλης θα έπρεπε να είχε φροντίσει για το μέγιστο δυνατό φορμάρισμα στους τελικούς), των τραυματισμών κομβικών παικτών, της ανεπάρκειας του προπονητή Σφαιρόπουλου -για μερίδα οπαδών- να ανταπεξέλθει στις αγωνιστικές δυσκολίες που έθεσε ο αντίπαλος προπονητής καθώς και την αναποτελεσματικότητα ορισμένων κομβικών (Σπανούλης, Πρίντεζης) ή αναπληρωματικών παικτών (Birch, Παπαπέτρου) της ομάδας να ανταπεξέλθουν με παρρησία στις αγωνιστικές ανάγκες των τελικών.


Ύστερα από όλα αυτά τα στενόχωρα συμβάντα και τα σοβαρά επεισόδια που έλαβαν χώρα στο ΣΕΦ το βράδυ του 5ου τελικού -εξαιτίας των οποίων προέκυψε και η φημολογία για συμφωνία του Μάντζαρη με τον Πάο- καταλήξαμε στο σημείο να έχουμε όλους τους ξένους παίκτες της ομάδας υπ'ατμόν. Εκτός του Σέρβου Nikola Milutinov, που θεωρείται ο μόνος βέβαιος για παραμονή σε συνδυασμό με τη θέληση διοικούντων και προπονητή (εκτίμησή μου ότι τρίζει η καρέκλα του Σφαιρόπουλου στο πρώτο σημαντικό αρνητικό αποτέλεσμα), εκτός αν αποφασίσουν να τον προσθέσουν στο ρόστερ τους οι Spurs, μετά από μια διαφαινόμενη απόσυρση του Manu Ginobili. 

Ακόμα και σ'αυτή την εξέλιξη, υπάρχει παίκτης που έχει εκδηλώσει σε σημερινή προσωπική συζήτηση το ενδιαφέρον του να παίξει στον Ολυμπιακό. "Συμπαθέστατος και προσιτός" όπως μου μετέφερε φίλος που μίλησαν προσωπικά σήμερα το πρωί (Δευτέρα 17-7), "ψάχνει ομάδα" και πιθανότατα "περιμένει τον Ολυμπιακό". Για του λόγου το αληθές, ορίστε η μία φωτογραφία του παίκτη (Artsiom Parakhouski), από τις τρεις που έχω στη διάθεσή μου.

Πρωτόγνωρο γεγονός, η αλλαγή 5+1 ξένων από το ρόστερ ομάδας του Σφαιρόπουλου. Ούτε την δεύτερη χρονιά του δεν δοκίμασε τόσες μαζικές αλλαγές. Οι αποχωρήσεις των Young, Hackett, Green, Lojeski, Birch και Waters είναι γεγονός, ενώ έχουν προκύψει ταχύτατα οι πρώτες προσθήκες αντικαταστατών.

Janis Strelnieks - Welcome to Olympiacos B.C.

Η πρώτη -αναπάντεχη λόγω εξαγοράς- προσθήκη ήταν του Λετονού Janis Strelnieks, ενός άσου με εξαιρετική εκτέλεση από μακρινή απόσταση και καλή δημιουργία. Περισσότερο θα ταίριαζε στη θέση δύο αν η ομάδα μας αποφασίσει να τρέξει στην επίθεση. Παίκτης με συγκεκριμένες δυνατότητες αλλά άριστη ανταποδοτικότητα στο ισοζύγιο αξίας-τιμής.

George Bogris - Welcome To Olympiacos B.C.


Έλληνας ψηλός στη θέση 5 ως δεύτερη μεταγραφή, ο Γιώργος Μπόγρης, με περγαμηνές το βραβείο του καλύτερου σέντερ της διοργάνωσης του Champions League κι ενός από τους περισσότερο ουσιαστικούς ψηλούς της Ισπανικής λίγκας. Ο μόνος παίκτης που θα αυξήσει τα διαρκείας στο γυναικείο πληθυσμό ενώ η σύντροφός του θα συνδράμει αντίστοιχα για τον ανδρικό πληθυσμό του ΣΕΦ.

Kim Tillie - Welcome To Olympiacos B.C. ᴴᴰ


Τρίτος στη σειρά ο Γάλλος Kim Tillie (που προτιμά την Αμερικάνικη προφορά του επιθέτου του) από τη Μπασκόνια. Ένας power forward -μετά από χρόνια- που θεωρείται αθλητικός και είναι αρκετά υψηλός για να παίξει στη θέση 5. Δεδομένα δεν γνωρίζει τη θέση 5 στην επίθεση αλλά θα μπορεί τουλάχιστον να τοποθετεί αμυντικά κατάλληλα το σώμα του στη θέση 5, όπως κάποτε ο Antic. Έχουν αρκετά κοινά με τον Antic πάντως. Πληροφορίες από Ισπανία, έκαναν λόγο για τον πιο "βρώμικο" αμυντικά παίκτη μετά τον Reyes.

Jamel Mclean - Welcome To Olympiacos B.C.

Ακολούθησε η προσθήκη του Jamel McLean, μετά την ηθελημένη αποχώρηση του Khem Birch. Η ομάδα επιθυμούσε διακριτικά την αποχώρηση -προς το ΝΒΑ- του Καναδού, ενώ κι ο ίδιος δεν επιθυμούσε πλέον την παραμονή του στην ομάδα του Πειραιά. Η καλύτερη δυνατή εξέλιξη και για τις δύο πλευρές. Ο Αμερικάνος αντικαταστάτης του, είναι ουσιαστικά ένα undersized 5άρι και ύψος 2.03, με λιγότερες αμυντικές περγαμηνές από τον προκάτοχό του -άσχετα αν η στατιστική κατέγραφε 1 κλέψιμο μέσο όρο ανά παιχνίδι- αλλά με σαφέστατους επιθετικούς προσανατολισμούς και ατομική δημιουργία κάτω από το καλάθι.

Το μεγαλύτερο σήριαλ μας προέκυψε στη χηρεύουσα θέση του Green: Larkin, Jovic, Jackson, Hickman, McCollum, Rice. Είναι δεδομένο ότι η ομάδα χρειάζεται πρωταρχικά 2άρι με σκορ και κατά δεύτερο λόγο δημιουργία ή έστω δημιουργό που να σκοράρει με άνεση.

Ο Larkin απαίτησε τουλάχιστον 1,2 ετήσιο συμβόλαιο (από πληροφόρηση), όπως κι ο McCollum, αλλά ο Ολυμπιακός δεν προσφέρει τόσα σε καμία περίπτωση. Ο Larkin είναι ο παίκτης που ήθελε από την αρχή ο Σφαιρόπουλος και περιμένει το ντόμινο αποχώρησης του από τη Μπασκόνια, οικονομικό "σκάσιμο" του Κερεχέτα και ταυτόχρονη απόσυρση της Μπαρτσελόνα από την υπόθεση. Με 1,2 που προσφέρει και χωρίς την αναμενόμενη αύξηση της προσφοράς, είναι σχεδόν αδύνατο να τον δελεάσει, αφού η πρόταση (χωρίς την εφορία) που έχει αυτή τη στιγμή στη διάθεσή του είναι κοντά στο 1,5 το χρόνο. 

Η "οικεία" σε όλους μας πρόταση είναι 1+1 διάρκεια συμβολαίου και $800.000 ετήσιο συμβόλαιο. Στον Hickman προσφέρθηκαν τα $800.000 αλλά εκείνος προτίμησε την πρόταση του διετούς της Βαμβέργης.


Το Eurohoops αναφέρει ότι ο Ολυμπιακός αναμένει την εξέλιξη της υπόθεσης Larkin και Hanga σε Μπαρτσελόνα, ώστε να μείνει ελεύθερος ο Rice και να καταλήξει τελικά στο ΣΕΦ. 

Οι φίλτατοι Sober και RedMastro -ίσως και o MikeTrashtalker όπως παρατήρησα από tweets reminders που μου μόστραρε το Twitter σε refresh- έκαναν σαφέστατη αναφορά στον Dwight Buycks. 

Παίκτης που ήθελε πέρσι ο Σφαιρόπουλος. Όπως και τον Brian Roberts. Συμμετείχαν αμφότεροι στο Summer League. Κλάσεις ανώτερος ο δεύτερος (Roberts) και πολύ μέτρια περίπτωση ο πρώτος (Buycks). Εννοείται ότι είναι προτιμότερος ο Roberts ακόμα κι αν είναι σχεδόν 8 πόντους κοντύτερος του Buycks.

Γιατί όμως δεν ανεβάζει την προσφορά του ο Ολυμπιακός ώστε να πάρει ό,τι πιο διαθέσιμο κυκλοφορεί κι "αφήνει" να χάνονται κατά συρροή οι κοντοί; Επειδή "έχασε" την υπόθεση "Ισπανία ή τίποτα" της συζύγου του φίλτατου Granger; Προφανώς και όχι. Η πρόταση του Ολυμπιακού ανέρχεται στις $900.000 αλλά έχει τον παίκτη στην αναμονή μέχρι τις 20-7. Τη μέρα που οριοθετούνται οι παραμονές-αποχωρήσεις των "υπαρχόντων" παικτών (προτάθηκε στον Lojeski παραμονή με τα μισά του προηγούμενου συμβολαίου του). Έγκυρη πληροφόρηση από μεγάλο δημοσιογράφο βέβαια, αναφέρει ότι δεν επιθυμεί τον Granger στον Ολυμπιακό ο προπονητής μας. 

Αφού λοιπόν ο Σφαιρόπουλος δεν "γουστάρει" Granger και κρατούσε στην αναμονή τόσο καιρό τους Jackson, Hickman, McCollum και σία, σημαίνει ότι ο εκλεκτός του είναι ο Larkin. Περιμένει μέχρι τις 20 του μήνα λοιπόν, ώστε να διώξει αναίμακτα Lojeski-Green, να διατηρήσει Milutinov ταυτόχρονα, μήπως και αποσυρθεί η Μπάρτσα από την υπόθεση Larkin κι αναγκαστεί να κρατήσει Rice ή να πάρει άλλον ώστε μέσω του ντόμινο να μείνει χωρίς ομάδα ο Larkin. Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες και προβλέψεις που διχάζουν πολλούς.  
Ποιο είναι τελικά το πλάνο; Το πλάνο είναι "αγοράζουμε" τον πιο φθηνό. Αυτό γίνεται χρόνια τώρα. Το ερώτημα είναι γιατί και ποιον περιμένουν και δεν υπέγραψαν κάποιον από τους προαναφερθέντες ενώ τους είχαν στην αναμονή;


Εκτίμησή μου αποτελεί, ότι ο Σφαιρόπουλος θα καταλήξει (έστω κι αν τον ωθήσουν προς την επιλογή Granger) σε κάποιον με περισσότερες και κυριαρχικές playmaking abilities, ενώ θα προσθέσει ένα υποφερτό 2-3άρι για τη θέση του αποχωρήσαντα Matt Lojeski. Ποιοι είναι αυτοί οι παίκτες κατά την κρίση μου;

Ο Ουρουγουανός free agent Jayson Granger -με εναλλακτική τον Nate Wolters πρώην του Crvena Zvezda- που μπορεί να αγωνιστεί με επιτυχία στις δύο θέσεις της περιφέρειας και ο Matt Janning, free agent 2-3άρι, πρώην της Lokomotiv Kuban. Αν έπρεπε να ποντάρω σε κάποιους τα χρήματά μου, θα πόνταρα σε Granger και Janning για τις δύο τελευταίες θέσεις ξένων του Ολυμπιακού.

Μια υπόθεση "επαναδιαπραγμάτευσης" που δεν βγήκε προς τα έξω, αλλά δεν μου επιτρέπεται να την αναφέρω, να είστε βέβαιοι ότι θα έκανε το μισό πληθυσμό των μπασκετικών Γαύρων να αναθεματίζουν που δεν πραγματοποιήθηκε στον ιδεατό χρόνο.

Βαριά χαρτιά οι ξένοι μας; Όχι τόσο. Περισσότερο Heavy Horses, μου φέρνουν κατά νου...
Καλό υπόλοιπου καλοκαιριού να έχουμε!

Edit:

Το γράφω σαν μέρος του κειμένου, ώστε να μη χαθεί ανάμεσα στα σχόλια και ξεχαστεί ο παίκτης.
Ανακάλυψα έναν ψηλό, που είναι άγουρος ακόμα, αλλά σε ένα-δύο χρόνια θα αξίζει $1.000.000 σε περίπτωση βέβαια, που παραμείνει υγιής και χωρίς τραυματισμούς φυσικά.
Το όνομα του Norvel Pelle. Ο τύπος είναι 24 ετών, βλέπει τον κόσμο από τα 211 εκατοστά, ζυγίζει 98 κιλά και αγωνίζεται στη θέση 5.
Πρόκειται για τεράστια ευκαιρία, να αγορασθεί ο παίκτης σαν μορφή επένδυσης, πριν τον ανακαλύψουν τα άλλα μεγάλα clubs του Ευρωπαϊκού μπάσκετ και να αποτελέσει μιας πρώτης τάξεως μελλοντική επένδυση για τον Ολυμπιακό.Αν θέλουμε να συγκρίνουμε τα προσόντα του (αλτικός, ταχύς, εύστροφος, εξελίξιμος και με πολλές προοπτικές), θα μπορούσαμε κάλλιστα να αναφέρουμε τον Ekpe Udoh.
Παραθέτω δύο video. Ένα πρόσφατο κι ένα παλιότερο από την αναπτυξιακή λίγκα.
Αναμένω τα σχόλιά σας. Αξίζει τον κόπο η συγκεκριμένη περίπτωση;
 

Norvel Pelle "PEPSI LEBANESE BASKETBALL LEAGUE 2016" season highlight

Norvel Pelle: NBA D-League Highlights of NBA Draft Prospect 

 

 

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Madness reigns...


SAVATAGE "HALL OF THE MOUNTAIN KING" (HD) Official Video

Καλησπέρα σε όλους!
Η έμπνευση προκύπτει από το διάβασμα ή από το γράψιμο. Εξαρτάται απ'το ταλέντο (δεν έχω καθρέπτη μπροστά μου) ή τον ναρκισσισμό του καθενός μας.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ψυχοσύνθεση του Τράκη απαιτεί ιατρική παρακολούθηση ή είναι στην ιδιοσυγκρασία του να μεταμορφώνεται σ'ένα ικανότατο troll.
Με το ξέπλυμα Τράκη απ'την πάλαι ποτέ αδέκαστη Κουρούνα (aka Καρύδας) στο σημερινό All Star Basket για την παράνομη μαγνητοφώνηση Ομπράντοβιτς, ως συνέχεια του σχολίου του στο site της Nova για την υπόθεση με το πούλμαν, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ είχε πει ότι καλά τους έκανε ο Τράκης, έχετε να πείτε κάτι;
Τι έχω να γράψω σχετικά; Madness reigns...


Ο Καρύδας γλείφει -χρόνια τώρα- όλους τους βάζελους επειδή ανήκουν σε μια αγορά που πουλάει. Χορηγίες στο All Star, διαγωνισμοί, συμμετοχές, αναγνωστικό κοινό. Αν δεν το κάνει, γιατί επέλεξε το Νίκο Συρίγο για το έντυπό του; Άρα το κάνει και με το παραπάνω. Λογικό κι επόμενο. Δεν τον αδικώ. Κι εγώ την τσέπη μπορεί -λέω μπορεί- να κοίταζα, αφού στα χρόνια ξηρασίας που ακολούθησαν την αποχώρηση Κόκκαλη, οι Γιαννακόπουλοι ήταν η μοναδική "πηγή" εσόδων για το μπάσκετ. Επιχειρηματίας ο Δημητράκης ο Καρύδας. Μπούλης, αλλά επιχειρηματίας ολκής.

Πλέον, δεν στηρίζει απλά αλλά ξεπλένει και αυτό είναι αηδιαστικό. Εμετικό. Ντροπή. Ξεφτίλα. Να τον χαρακτηρίσω πρώην Ολυμπιακό; Θα μπορούσα. Σαφέστατα...
Όταν όμως έγραψε σχόλιο υπέρ του Σπανούλη στο σκηνικό με Ματσιούλις του τελικού της Ευρωλίγκα, στηρίζοντας τον Σπανούλη φυσικά, έπεσαν να τον φάνε οι βάζελοι από τα ΜΜΕ για στήριξη στον ακατανόμαστο Σπανούλη. Μετά, τα γύρισε σαν γνήσια Κουρούνα. Το έχει πράξει πολλές φορές άλλωστε. Στο (ανενεργό πλέον) blog του, στο περιοδικό του και πάει λέγοντας.
Όποτε του τα έχω χώσει βέβαια στο Twitter, δεν μου έχει απαντήσει ποτέ. Υπεκφεύγει.
Ποτέ δεν θα περίμενα όμως, να ξεπλένει τον Τράκη, ένας πρώην Ολυμπιακός, ειδικά από τη στιγμή που υπάρχουν Παναθηναϊκοί που δεν επιθυμούν πλέον την παρουσία του Δημητράκη στην ιδιοκτησία της ομάδας τους.
Τα μεταγραφικά σενάρια δεν είναι της παρούσης. Έχω ξαναγράψει ότι ο Σφαιρόπουλος εισηγήθηκε την παραμονή των παικτών που θέλει να διατηρήσει και του χρόνου στο ρόστερ της ομάδας. Επιθυμία του να διατηρήσει την ομοιογένεια στο γήπεδο καθώς και το άριστο κλίμα στα αποδυτήρια.
Μπερτς, Μιλουτίνοφ παραμένουν. Λοτζέσκι, Γιανγκ αποχωρούν. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ δεν θα επιλεγεί στον 1ο γύρο από τη διαδικασία του Draft. Ως εκ τούτου, είναι εξαιρετικά αμφίβολη η παραμονή του στο ΝΒΑ και πιθανότερη η έλευσή του στην Ευρώπη και κατ' επέκταση η ενεργοποίηση της συμφωνίας του με τον Ολυμπιακό. Αποτελεί παρόμοιο project μ'εκείνο του Παπαπέτρου. Με καλύτερες προοπτικές αλλά με το ίδιο χρονικό υπόβαθρο.
Η πιθανολογούμενη έλευση του Ντόρσεϊ, θα κρίνει την παραμονή του Γκριν κατά μεγάλο βαθμό, εξαιτίας του διαβατηρίου του Έλληνα γκαρντ. Δεν θα αναγκάσει τον Σφαιρόπουλο να βγει στην αγορά για αντι-Λοτζέσκι τύπου Μπαμπ, Χέσλιπ, Ρολ αλλά να κρατήσει τον Γκριν που μπορεί να ανταποκριθεί σαν δημιουργός σε συγκεκριμένες καταστάσεις και μπορεί επίσης να παίξει ταυτόχρονα με τον Σπανούλη στο παρκέ σε άμυνα κι επίθεση. Κάτι ακόμα που θα χρειαστεί να γνωρίζετε. Το ΝΒΑ παρακολουθεί στενά τον Γκριν. Οι ειδικοί, οι σκάουτερς δηλαδή -όπως πληροφορήθηκα- δεν τον βλέπουν να επιστρέφει στο ΝΒΑ. Τον βλέπουν να παραμένει Ευρώπη. Που μεταφράζεται ως εξής: Αν φύγει από τον Ολυμπιακό ο Γκριν, δεν θα μπορέσει να μετακομίσει στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού. Θα παραμείνει στη γηραιά ήπειρο. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.

Όπως παραλείπεται και η γραμμή ψηλών με τον Αγραβάνη να καλύπτει την 3η θέση στο 5 ή τη 2η θέση στο 4. Δεν θα χρησιμοποιήσω τις πληροφορίες που έχω -γιατί έχω και τέτοιες- αλλά ο Σφαιρόπουλος θέλει αθλητικό μαύρο παικταρά (ΜΑΠ) πίσω από τον Πρίντεζη, επειδή πολύ απλά θέλει να καλύπτει τη συνεχόμενη κούραση του Συριανού και τη συνεχόμενη ταλαιπωρία από τον αγωνιστικό μαραθώνιο της διοργάνωσης.
Ο Τιγί δεν θα μπορούσε να ήταν υποψήφιος επειδή ο συγκεκριμένος έχει δείξει ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί αγωνιστικά απέναντι σε δυνατότερους ή ισάξιους αντιπάλους τύπου Γκιστ ή Γκέμπριελ. Η περσινή προϊστορία επιλογών του Σφαιρόπουλου εξάλλου, μας έδειξε ότι ο κόουτς ήθελε Ουάιτ και Γκέμπριελ. Αθλητικούς, δυναμικούς με σουτ και προοπτικές εξέλιξης. Πώς λοιπόν θα καταλήξει στον Τιγί;
Ο μοναδικός "μπαλαντέρ" που θα έκανε στον κόουτς θα ήταν ο Μπροκ Μότουμ που θα αποχωρήσει από τη Ζαλγκίρις. Κρατήστε αυτό το όνομα. Είναι παίκτης που αρέσει στο Σφαιρόπουλο, επειδή διαθέτει τα πάντα και συμφέρει. Τρίποντο, αθλητικότητα, σουτ, παραστάσεις, ποστ παιχνίδι, λίγες απαιτήσεις.
Σε άλλη περίπτωση, ένας αναβαθμισμένος Αγραβάνης όπως ο Μήτογλου, που αποτελεί ένα σενάριο που δεν με βρίσκει σύμφωνο επειδή είναι πολύ αδύναμο για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της Ευρωλίγκα.

Υπάρχουν πολλά πεντάρια και τεσσάρια να σας προτείνω. Ίσως σε επόμενο κείμενο. Όσοι δεν καταλαβαίνετε γιατί επιμένω στους 4 ξένους στη ρακέτα, είναι για έναν ακόμα λόγο. Επειδή ο Σφαιρόπουλος επιθυμεί παίκτη που να μπορεί να συννενοείται με τον Σπανούλη με κλειστά μάτια και να ανταποκρίνεται άριστα στο κεντρικό πικ εν ρολ όπως κάποτε ο Χάινς ή ο Χάντερ.
Αυτό το χαρακτηριστικό είναι που δεν υπάρχει πλέον στη γραμμή ψηλών. Ο Μιλουτίνοφ δεν μπορεί επειδή είναι άλλου είδους ψηλός, ενώ ο Μπερτς δεν μπορεί επειδή αδυνατεί να ακολουθήσει άμεσα στις αλλαγές. 
Ο Όγκαστ είναι τέτοιος ψηλός αλλά η εντολή Αγγελόπουλων είναι να αφήσουν τον παίκτη "να φάει τα μούτρα του στην ομάδα του Γιαννακόπουλου" ενώ φέρονται ως κλεισμένοι επίσης οι κ.κ. Λάνγκφορντ, Περπέρογλου και Λάρκιν.
Θέλετε ονόματα για τον Ολυμπιακό;
Πολύ ιδανικό δίδυμο ο Τόμας ή ο Γκιλ στο 4 με τον Μακλίν ή τον Μπούκερ στο 5 σε αντιστοιχία.
Έχουμε καιρό όμως για σενάρια. Τίποτα δεν τελείωσε αν δεν ολοκληρωθούν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις. 
Προέχει η κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Greatness awaits those who try...

Manowar - Mountains 


Καλησπέρα σας!
Μετά από μια λυτρωτική σειρά εναντίον της Εφές, ακολούθησε μια υποτονική εβδομάδα, που κατά την εξέλιξή της, μας φόρτωνε με αξιοζήλευτο άγχος. Εξαιτίας της αναμονής του Final Four. Τουτέστιν, συνεπακόλουθο της αγωνιστικής αδράνειας.
Η αναμονή ολοκληρώθηκε. Σήμερα Παρασκευή, ξεκινάει το εορταστικό (τρόπος του γράφειν) τριήμερο της Κωνσταντινούπολης για όλους τους λάτρεις της Ευρωλίγκα.

Οι αντίπαλοι γνωστοί από καιρό. Ο πρώτος ημιτελικός που θα διεξαχθεί στις 18.30 ώρα Ελλάδας, φέρνει αντιμέτωπους την ΤΣΣΚΑ και τον Ολυμπιακό. Ο δεύτερος ημιτελικός ανάμεσα σε Φενέρ και Ρεάλ 3 ώρες αργότερα. Με τυπικά και ουσιαστικά γηπεδούχο την Τουρκική ομάδα, σε αντίθεση με το Final Four της Μαδρίτης προ διετίας, που περιελάμβανε ακριβώς τους ίδιους αντιπάλους, με μόνη διαφορά τότε, την τυπικά και ουσιαστικά γηπεδούχο Ρεάλ.
Εδώ που φθάσαμε, στους τέσσερις καλύτερους της χρονιάς κατά γενική ομολογία, δεν μπορούμε να αναφερθούμε σε κρυφά πλεονεκτήματα, σε καλύτερους παίκτες ή άριστους προπονητές. Εδώ που φθάσαμε, η θέληση για τη νίκη θα μετρήσει περισσότερο από το κάθε λογής αριθμητικό ή διαιτητικό πλεονέκτημα. 

Ας αρχίσω αντίστροφα. Με το ζευγάρι Φενέρ-Ρεάλ. Διακρίνω μια ισορροπία στην αναμέτρηση. Η Ρεάλ υπερτερεί στην περιφέρεια (σαν γνήσια Σπανιόλα) με τους Γιουλ, Ντρέιπερ, Φερνάντεθ, Ντόντσιτς, Κάρολ, Ματσιούλις, Τέιλορ έναντι των Ντίξον, Σλούκα, Μαχμούτογλου, Μπογκντάνοβιτς, Νάναλι, Κάλινιτς. Η Φενέρ αντιθέτως υπερτερεί στους ψηλούς με κάθε κόστος. Με Ούντο, Βέσελι, Άντιτς, Ντατόμε και -έστω- Μπένετ έναντι των Αγιόν, Χάντερ, Ράντολφ, Ρέγιες, Νοτσιόνι και Τόμπκινς. Στις φετινές αναμετρήσεις είχαν νικήσει αμφότεροι στις έδρες τους.

Τι πρέπει να κάνει η Φενέρ; Να περιορίσει τους κινητήριους μοχλούς Γιουλ-Ντόντσιτς και Κάρολ στην περιφέρεια με Ντίξον, Νάναλι, Κάλινιτς καθώς και τον δημιουργό-σκόρερ Αγιόν στη ρακέτα. Δεν χάνει από Ράντολφ, Φερνάντεθ, Ρέγιες σε καμία περίπτωση. Να κρατήσει το παιχνίδι σε χαμηλό σκορ και λίγες κατοχές.

Τι πρέπει να κάνει η Ρεάλ; Να περιορίσει τον Μπογκντάνοβιτς με Ντρέιπερ-Ματσιούλις αρχικά και να χαλάσει το παιχνίδι του Ντίξον με Ντρέιπερ-Γιουλ. Να κρατήσει μακριά από τη ρακέτα της Ούντο, Βέσελι με τους Χάντερ, Ράντολφ αλλά και να μαρκάρει αποτελεσματικά τον Ντατόμε με Ματσιούλις, Νοτσιόνι. Να μην αφήσει αιφνιδιασμό να πάει στράφι και να κυνηγήσει όλες τις δεύτερες επιθέσεις. Να πιέσει τους λίγους αλλά καλούς ψηλούς της Φενέρ για να κερδίσει κάθε επιθετικό ριμπάουντ. Έχει περισσότερους αναλώσιμους ψηλούς να θυσιάσει.

Για τη συνέχεια,η αναμέτρησή που μας αφορά, με σαφές προβάδισμα της ΤΣΣΚΑ. Σε όλους τους τομείς. Μόνο σε περίπτωση που συμμετείχε ο Λοτζέσκι, θα είχε ένα ισχυρό προβάδισμα στα τριάρια ο Ολυμπιακός.
Η περιφερειακή γραμμή της ΤΣΣΚΑ είναι η γραμμή πυρός της. Τεόντοσιτς, Ντε Κολό, Τζάκσον, Χίγκινς, Φριτζόν και οι δύο Κουλάγκιν σε αντιπαράθεση με τους Μάντζαρη, Σπανούλη, Γκριν, Ουότερς και Τολιόπουλο. Φαινομενικά ασταμάτητη η περιφέρεια της Ρώσικης αρμάδας.
Σχετική ισορροπία στη θέση 3 με ποικιλία σε κοντά σχήματα με Κουρμπάνοφ, Χίγκινς, Αντόνοφ ή ψηλά σχήματα με Βοροντσέβιτς, Κορόμπκοφ από την ΤΣΣΚΑ ενώ το βάρος θα επωμισθούν στον Ολυμπιακό οι Παπανικολάου και Παπαπέτρου κατά κύριο λόγο. Αμυντικογενείς προσανατολισμοί στη συγκεκριμένη θέση και για τις δύο ομάδες. Αρκετός χώρος για τρίποντα θα προκύψει από τη δημιουργία των γκαρντ σε κάθε περίπτωση.
Ολοκληρώνουμε με τους ψηλούς. Για την ΤΣΣΚΑ οι Χάινς, Κριάπα, Βοροντσέβιτς, Ογκουστίν και Φρίλαντ ενώ ο Ολυμπιακός με Μιλουτίνοφ, Μπερτς, Γιανγκ, Πρίντεζη και Αγραβάνη εξισορροπεί κάπως τις γραμμές στο 4 και 5. Οι αμυντικές ικανότητες του Χάινς αλλά και των Κριάπα, Βοροντσέβιτς θα ρυθμίσουν κατά μεγάλο ρόλο την ανταπόκριση των Μπερτς, Μιλουτίνοφ, Γιανγκ στις πάσες των περιφερειακών του Ολυμπιακού μετά από τα πλάγια και κεντρικά πικ εν ρολς. Οι Ογκουστίν και Φρίλαντ δεν μπορούν να κρίνουν σε καμία περίπτωση την έκβαση του αγώνα. Σε αντίθεση με τη δυναμική παρουσία του Πρίντεζη στην επίθεση και την αμυντική του προσήλωση στα ριμπάουντς. Καθοριστικός σε κάθε περίπτωση θα είναι ο ρόλος του Αγραβάνη που θα χρειαστεί για να περιορίσει κάθε αντίπαλο ψηλό και ειδικότερα τον Βοροντσέβιτς καθώς και τον Κριάπα. Θεωρώ τον Αγραβάνη ως τον σημαντικότερο ψηλό του Ολυμπιακού στο ατομικό μαρκάρισμα, από την κάλυψη του τριπόντου μέχρι τα μπλοκ άουτς της ρακέτας. Ελπίζω να μην φορτωθεί με φάουλς. Είναι τόσο σημαντικός όπως με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι.

Τι πρέπει να κάνει η ΤΣΣΚΑ; Να περιορίσει τους κινητήριους μοχλούς Σπανούλη-Γκριν στην περιφέρεια, καθώς και τον Πρίντεζη στη ρακέτα. Αν επιδιώξει να τους χαλάσει το παιχνίδι, θα έχει καταφέρει το σημαντικότερο βήμα για την επικράτηση. Σημαντικός επίσης ο game changer Παπανικολάου που αν πιάσει απόδοση, θα είναι δύσκολο να μαρκαριστεί από τους αντίστοιχους παίκτες της θέσης του. Θα χρειαστεί να βγει εκτός ρυθμού εξαιτίας των φάουλς ή να αναλωθεί στο μαρκάρισμα του Ντε Κολό.

Τι πρέπει να κάνει η Ολυμπιακός; Αρχικά να περιορίσει τον Ντε Κολό με τον Παπανικολάου, στη συνέχεια να βγάλει εκτός ρυθμού τον Τεόντοσιτς με τον Μάντζαρη και τελικά να μην αφήσει χώρους σε Τζάκσον, Χίγκινς για διεισδύσεις με Σπανούλη-Γκριν αλλά ούτε και ελεύθερα τρίποντα στους Κουρμπάνοφ, Βοροντσέβιτς, Φριτζόν. Σημαντικό επίσης ότι όλοι μα όλοι οι παίκτες της ΤΣΣΚΑ μαρκάρονται "ψυχολογικά" εκτός του Χάινς. Αν πάρει προβάδισμα στο σκορ ο Ολυμπιακός, δύσκολα θα επιστρέψει η ΤΣΣΚΑ εκτός των Χάινς, Ντε Κολό και Τεόντοσιτς. Θα χρειαστεί λοιπόν να κάνει το τέλειο αμυντικά παιχνίδι κι ας έχει χάσει στις δύο φετινές αναμετρήσεις της κανονικής περιόδου. Δεν παίζει μπάσκετ το παρελθόν εξάλλου. 

Σε τέτοια παιχνίδια κορυφαίων αναμετρήσεων που κρίνουν τρόπαιο, υστεροφημία, χρήματα και δόξα, σημαντικότατο ρόλο παίζει η αυταπάρνηση και ο ψυχισμός. Αυτά που πρεσβεύει η κορυφαία αυτή ομάδα που λέγεται Ολυμπιακός, από το προηγούμενο Final Four του 2012 στην Κωνσταντινούπολη κι αποτελούν παρακαταθήκη του Ντούσαν Ίβκοβιτς, αυτής της Σέρβικης γριάς αλεπούς της προπονητικής αλλά και του τότε βοηθού του Βαγγέλη Αγγέλου:
Όλοι για έναν, κι ένας για όλους.
Όλοι μαζί λοιπόν, με αυταπάρνηση και άκρατο ψυχισμό για την ομάδα. Βρίσκεται πλέον στο DNA αυτής της ομάδας. Όποιος πέφτει οφείλει να ξανασηκωθεί. Ακόμα κι αν δεν μπορεί, θα σπεύσουν οι υπόλοιποι να τον βοηθήσουν. Αυτό είναι το μεγαλείο της προσπάθειας. Greatness awaits those who try...
Το μόνο που χρειάζεται αυτή η ομάδα από τους οπαδούς της, είναι ενθάρρυνση και θετική ενέργεια. Τα υπόλοιπα θα καταλήξουν όπως τα ευχόμαστε αρκεί να υπάρχει πίστη στις ικανότητες της ομάδας για το τελικό αποτέλεσμα.
Με τη νίκη!

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Στο δρόμο προς την Πόλη.

Rush - A Passage to Bangkok 

Ποιος άλλος θα μπορούσε να συνδράμει κείμενο χωρίς την προοδευτική καθοδήγηση των Καναδών; Ποιος θα μπορούσε να εκθειάσει τον Σπανούλη, χωρίς ταυτόχρονα να τον εξυψώνει σαν έναν επίγειο θεάνθρωπο; Ποιος θα μπορούσε να συντάξει ένα κείμενο εν μέσω αγχωτικής πίεσης από τον υποφαινόμενο μακρυμάλλη εργαζόμενο;
Μόνο ο Σταύρος, σαν ένας άλλος δημιουργός μαθηματικής φιλοσοφίας. Ιδού...


Η περυσινή χρονιά τελείωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε ό,τι αφορά τις εγχώριες υποχρεώσεις της ομάδας μας, με την εμφατική κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλητή. Στην Ευρώπη όμως συνέβη κάτι ασυνήθιστο και έξω από τα υψηλότατα στάνταρ στα οποία μας έχει συνηθίσει ο Ολυμπιακός από τη σεζόν 2005-2006 και έπειτα. Η ομάδα αποκλείστηκε στη φάση των ''16'' της Euroleague, με αποτέλεσμα να μη συμμετέχει στη φάση των play off της διοργάνωσης, έπειτα από 10 συνεχείς συμμετοχές (από τη σεζόν 2005-2006 έως και τη σεζόν 2014-2015). Η τάξη αποκαταστάθηκε φέτος και το σύνολο του Γιάννη Σφαιρόπουλου καλείται να διεκδικήσει -για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια- την πρόκριση σε Final 4. Είναι εύκολο το εμπόδιο που καλείται να αντιμετωπίσει; Σε καμία περίπτωση. Η Anadolu Efes αποτελεί ίσως την πιο φορμαρισμένη ομάδα της τελευταίας στροφής του φετινού μαραθωνίου, με αποτέλεσμα να διεκδικεί με ρεκόρ 17-13 την πρόκριση απέναντι στον 3ο και σταθερότερο κατά τη διάρκεια της σεζόν Ολυμπιακό (ρεκόρ 19-11).

Απολογισμός


Η ομάδα του Πειραιά, εκμεταλλευόμενη την πιο ορθολογική -σε σχέση με πέρυσι- δόμηση του ρόστερ, διαχειρίστηκε τα... συνήθη ετήσια προβλήματα τραυματισμών που προέκυψαν και έφτασε μέχρι και το σημείο να διεκδικεί την πρωτιά, κάτι που ίσως και να είχε συμβεί, αν δεν έκανε ορισμένες αναπάντεχες ήττες, όπως εκείνες από τις μετριότατες φέτος Maccabi Tel Aviv και Galatasaray στο ΣΕΦ. Παρ' όλα αυτά, οι απανταχού φίλοι του αθλήματος, από τις πρώτες κιόλας αγωνιστικές της διοργάνωσης, αντιλήφθηκαν πως η νέα δυσκολότερη και σε κάθε τομέα πιο απαιτητική μορφή της Euroleague, αναπόφευκτα θα καθιστούσε τις ''εκτός προγράμματος ήττες'', ''εντός'' προγράμματος. Μιας, και για πρώτη φορά οι αθλητές των ευρωπαϊκών ομάδων κλήθηκαν να μπουν σε ρυθμούς NBA εξαιτίας των συνεχόμενων υποχρεώσεων. Το πρωτάθλημα των 16 ομάδων ήταν όμορφο και συναρπαστικό για εμάς τους θεατές, εξαντλητικό και ψυχοφθόρο για τους αθλητές, γεγονός που δικαιολογεί εν πολλοίς τόσο το πλήθος των τραυματισμών όσο και τη συχνότητα των εκπλήξεων, με τις συχνές ήττες των πρωτοπόρων από τις φαινομενικά χαμηλότερης δυναμικότητας ομάδες, οι οποίες δεν τα παράτησαν, ακόμα κι όταν είχαν και μαθηματικά αποκλειστεί. Αρκεί να φέρει κανείς στο νου του τη νίκη της αποκλεισμένης και αδιάφορης βαθμολογικά Maccabi στην έδρα της Fener. Μια νίκη που έδωσε αναπάντεχα στον φορμαρισμένο τελευταία -αλλά ασταθή και δίχως χημεία στις περισσότερες αναμετρήσεις της σεζόν Παναθηναϊκό- το πλεονέκτημα έδρας.

Ρόστερ 
Η μουρμούρα και η γκρίνια για τη μη απόκτηση 4αριού το καλοκαίρι αποτελεί προ πολλού παρελθόν, καθώς οι Πειραιώτες τα πήγαν εξαιρετικά έως τώρα σε Ελλάδα και Ευρώπη, με τη μόνη παραφωνία να μην είναι άλλη από την απώλεια του Κυπέλλου. Μικρό το κακό. Το πιο σημαντικό κομμάτι της σεζόν ξεκινάει τώρα, δίχως να λείπουν δυστυχώς οι αγωνιστικές απώλειες. Ο Hackett αποτελεί εδώ και μήνες παρελθόν για το υπόλοιπο της σεζόν, με τον βραχύσωμο Waters να τον αντικαθιστά επάξια, χωρίς όμως να διαθέτει το χαρακτήρα και τις αρετές του Ιταλού. Διαθέτει όμως αξιόπιστο σουτ, προβαίνει δύσκολα σε λάθη, ελέγχει το ρυθμό και -το σημαντικότερο- φάνηκε να προσαρμόζεται άμεσα στα θέλω του coach Σφαιρόπουλου. Η σειρά αγώνων απέναντι στην τουρκική ομάδα ξεκινάει επίσης χωρίς τον Matt Lojeski. O Παπαπέτρου θα κληθεί έτσι να μετακινηθεί από τη θέση ''4'' -στην οποία χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο φέτος- στη θέση ''3''. Θετικό και ιδιαίτερης βαρύτητας είναι επίσης το ότι ο Αγραβάνης φαίνεται το τελευταίο διάστημα να βρίσκει τον καλό του εαυτό, με την εκτός έδρας νίκη απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα να οφείλεται σε τεράστιο βαθμό στις προσωπικές ενέργειες που πήρε. Οι Αγραβάνης και Παπαπέτρου οφείλουν να εξαργυρώσουν στα κρίσιμα την εμπιστοσύνη που τους έδειξε ο προπονητής τους το καλοκαίρι, επιλέγοντας τη μη απόκτηση back up του Γιώργου Πρίντεζη και διατηρώντας τους εντός του rotation.

Tην εμπιστοσύνη του προπονητή και της διοίκησης καλείται να εξαργυρώσει και ο Patric Young. Σε ορισμένα παιχνίδια έχει δείξει σημάδια ''μπασκετικής'' ζωής, στα περισσότερα όμως είναι μετριότατος, με αποτέλεσμα να υπολογίζεται πλέον ως τρίτη λύση στη γραμμή των ψηλών της ομάδας, πίσω από τους Birch και -τον πολύ καλό φέτος και συνεχώς βελτιωμένο- Milutinov. Η αθλητικότητα της Efes όμως δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα χωρίς έναν τουλάχιστον αξιοπρεπή Young, όπως παρουσιάστηκε για παράδειγμα στο παιχνίδι με τη Fener στο ΣΕΦ.

Το βαρόμετρο
Βασίλης Σπανούλης: Ο φύσει και θέσει ηγέτης της ομάδας. Ο αθλητής που συνέδεσε το όνομα του με τις πιο λαμπρές έως τώρα επιτυχίες του πολύπαθου την προηγούμενη δεκαετία τμήματος μπάσκετ του συλλόγου.

Η σεζόν ξεκίνησε εξαιρετικά για τον Ολυμπιακό και τον Λαρισαίο guard. O Σπανούλης πραγματοποίησε μέχρι τον τραυματισμό του το Δεκέμβρη μια από τις πιο μεστές σεζόν της καριέρας του, προσφέροντας εξίσου σε σκοράρισμα και δημιουργία. Το διάστημα που ακολούθησε, τον βρήκε τραυματία και μεταξύ αποθεραπείας και προσπάθειας εύρεσης αγωνιστικού ρυθμού. Στα τελευταία παιχνίδια φαίνεται να βρίσκει σταδιακά τον καλό του εαυτό. Η ομάδα έχει ανάγκη τον καλό Σπανούλη, χωρίς τον οποίο χάνει βασικά στοιχεία του παιχνιδιού της, όπως η αποτελεσματικότητα στο pick n' roll με τον Birch, κάτι που σχεδόν ξεχάστηκε στο κακό διάστημα του αρχηγού, αφού ο αθλητικός Καναδός εξαρτάται άμεσα από τη δημιουργία των συμπαικτών του. Όταν λοιπόν ο ηγέτης της ομάδας δεν έχει την απαραίτητη ενέργεια, είναι μια ταχύτητα πιο αργός, με συνέπεια οι αντίπαλες άμυνες να μη δυσκολεύονται να προσαρμοστούν πάνω του με παγίδες και double team, οδηγώντας τον σε βεβιασμένες και τραβηγμένες προσπάθειες.

Διαχείριση

Συμπερασματικά, η διαχείριση του πλεονεκτήματος έδρας, όπως και των αδυναμιών που οδήγησαν την ομάδα να παρουσιάζει αγωνιστική κάμψη στις τελευταίες αγωνιστικές της διοργάνωσης, καθίστανται σε θεωρητικό επίπεδο ως τα προαπαιτούμενα για την εξασφάλιση ενός εκ των τεσσάρων εισιτηρίων για το Final 4 της Κωνσταντινούπολης. Ο Ολυμπιακός έχει παρουσιαστεί κουρασμένος το προηγούμενο διάστημα, σε αντίθεση με την αντίπαλο του που βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση και με την ψυχολογία στα ύψη. Το φαβορί όμως δεν αλλάζει, σε όσες λεπτομέρειες και να αναλωθούμε. Η ομάδα του Πειραιά έχει πιο δεμένο και ισορροπημένο σύνολο και την απαραίτητη τεχνογνωσία για να βρεθεί στο έκτο Final 4 από το 2009 και έπειτα, διεκδικώντας τον 4ο ευρωπαϊκό της τίτλο.

Στον δρόμο για την Πόλη 

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

(The) Man On The Silver Mountain.

 

Rainbow - Man on the Silver Mountain

Καλησπέρα!
Ποιος άραγε κατέχει τον τίτλο του αδιάφθορου; Του λογιστή (the accountant); Του διαπραγματευτή; Του διοικητικού στελέχους που καθορίζει την οικονομική πολιτική; The man in the high castle.
Ένας και μοναδικός που ακούει στο ονοματεπώνυμο Γιώργος Σκινδήλιας.
Εκείνος που βλέπει ακόμα και τον Βατούτιν με απαξιωτικό ύφος. Ο καλός νοικοκύρης. Ο ιδανικός διαχειριστής. Αυτός που κατάφερε να φέρει τον Ολυμπιακό στην κορυφή της Ευρώπης με τον ελάχιστο δυνατό προϋπολογισμό (και το ίδιο προσπαθεί έκτοτε).
Ο Κώστας (Blitzkrieg), καταφέρνει να παρουσιάσει μια Μαμαλακική διατριβή, αναφορικά μ'εκείνον τον φανταστικό τύπο -τον οικονομικό διαχειριστή- Γιώργο Σκινδήλια.

«Ο τραπεζικός λογαριασμός είναι ο μεταβολισμός της οικονομίας και ο ενδιάμεσος χώρος μεταξύ οικιακής και πολιτικής οικονομίας» (Γιόζεφ Άλοϊς Σουμπέτερ, Αυστριακός οικονομολόγος)
Μου λέει ο Μάρκος, ενδιαφέρον θα είχε μια σύγκριση μεταξύ της μερσεντές των Αγγελόπουλων και της Πόρσε του Γιαννακόπουλου. Του λέω τι μέτρο όμως να χρησιμοποιήσουμε γι’ αυτό; Τον ρωτάω, υπάρχει σκινδηλόμετρο; Κάτι όμως δεν μου κάθεται καλά.
Αυτό το κείμενο δεν είναι κάτι αμιγώς μπασκετικό. Έχει να κάνει με οικονομικά.
Από οικονομικά βέβαια δεν ξέρω πολλά. Οι αριθμοί με τρομάζουν. Έχουν κάτι το μεταφυσικό. Αλλά όχι με την πλατωνική έννοια. Με την έννοια του να τα έχουμε καλά (το καλά ερμηνεύεται παντοιοτρόπως) με την εφορία για να μη μας πρήζει τα παπάρια το Κράτος με τη μεταφυσική παρουσία της Εφορίας.
Κοίταζα τις προάλλες που βγήκα μια βόλτα στη Φωκίωνος τους θαμώνες των εστιατορίων να τρώνε. Τα πάντα. Και ξαφνικά σκέφτομαι – ή ίσως όχι και τόσο ξαφνικά αν σκεφτούμε πόση ώρα περνάς στην τουαλέτα μετά από κάποια ηλικία – ρε πούστη μου η τροφή είναι υπερεκτιμημένη ανάγκη. Αυτό που έχει σημασία είναι το αποτέλεσμα της τροφής, η απόλαυση να ξεφορτώνεσαι τα περιττά.

Αρκετά όμως. Τι σχέση έχει ο Σκινδήλιας με όλα αυτά; Υπομονή.
Επιστρέφω στο δικό μου No man’s land, αυτό του χώρου μεταξύ πολιτικής και οικιακής οικονομίας το οποίο καταλαμβάνεται από τον τραπεζικό μου λογαριασμό και από αρκούντως ηρωικά άτομα όπως θέλω να τα φαντάζομαι, τους λογιστές – με την ευρεία έννοια του όρου – και που ιδανικά μοιάζουν με τον Θοδωρή Σπαχιδάκη και στην εφιαλτική τους εκδοχή με άχρηστους που σε στέλνουν στην εφοριακή λαιμητόμο.
Η πολιτική οικονομία είναι μάθημα το οποίο διάβασα κάποτε και αφορά στις οικονομικές σχέσεις με το κράτος, με την κοινωνία κλπ. Η οικιακή από την άλλη μάθημα που κάναμε στο γυμνάσιο και κανείς δεν καταλάβαινε τη χρησιμότητά του. Μάθημα μετροσέξουαλ με μοντέρνους όρους.
Ναι αλλά ο Σκινδήλιας τι σχέση έχει επιτέλους; Μας έχει πρήξει με τα αυτοαναφορικά αλλά από Olympiacos B.C. τίποτε. Πού κρύβεται ο Σκινδήλιας;
Λοιπόν, η λέξη κλειδί για μένα είναι κρύβεται.
Δεν ξέρω πολλά για Οικιακή Οικονομία πέρα από το φιστικοβούτυρο το οποίο μου είχε μείνει από εκείνο το βιβλίο και έλεγε να φτιάχνουμε σάντουιτς με φιστικοβούτυρα. Από Πολιτική Οικονομία θυμάμαι την έννοια της χρησιμότητας-utility, το τάδε προϊόν έχει χρησιμότητα. Από τον Σκινδήλια ξέρω ό,τι φαντάζομαι ότι ξέρει και ο Σκινδήλιας για μπάσκετ. Τίποτε.

Ο Σκινδήλιας έγινε το No man’s land μου χάρη στον Θοδωρή Σπαχιδάκη ο οποίος ουκ ολίγες φορές του επιτίθεται για την οικονομική του πολιτική. Συμπεραίνω λοιπόν ότι για την οικονομική πολιτική του Olympiacos BC ευθύνεται ο Σκινδήλιας. Ο Σκινδήλιας είναι κατά κάποιον τρόπο ο τραπεζικός λογαριασμός ανάμεσα στην πολιτική και την οικιακή οικονομία, δηλαδή ο ενδιάμεσος χώρος αλλά ΚΑΙ ο μεταβολισμός της οικονομικής πολιτικής.
So what?
Όλοι ονειρευόμαστε όταν πεινάμε κοψίδια, κοκορέτσια, σπληνάντερα κλπ. Δεν θα ακούσεις κάποιον να πει Α ρε πούστη μου να είχα τώρα μαρουλόφυλλα και μια καρώτο λάχανο να την κάνω ταράτσa.
Οι οργανισμοί μας λοιπόν – άρα φαντάζομαι και οι κοινωνικοί οργανισμοί , όπως τα BC – επιθυμούν κοψίδια, λαχταριστά κοψίδια που να κάνουν coast to coast και να εναποθέτουν το meatball στο καλάθι του αντιπάλου ή στο στομάχι μας. Αυτό θέλει ο καλοφαγάς, οπαδός ή θαμώνας ταβερνείων. Μια γενναία μάσα. Ειδικά στη γιδοχώρα μας τη χωριάτικη έχουμε μάθει να την παίρνουμε για ξεκάρφωμα. Στο τέλος της σφαγής οι ελιές κολυμπάνε ακόμη στο λάδι σαν αποσυνάγωγα μαύρα αστέρια-rim protectors που δεν πρόκειται ποτέ να διανύσουν το milky way του έντερου ή των συνθημάτων της εξέδρας.
Ζούμε μια αιώνια Τσικνοπέμπτη όπως ο Μάρεϋ στη Μέρα της Μαρμότας. Πέφτουμε το βράδυ έχοντας καταναλώσει και ονειρευόμαστε να καταναλώσουμε ξανά. 

Ναι αλλά ο Σκινδήλιας; Υπομονή.
Είσαι στα μέσα της σεζόν. Ξαφνικά ένα βασικό συστατικό της κουζίνας σου τραυματίζεται. Ο Χάκετ, που επειδή δεν ξέρω ποιον ρόλο παίζει στην κουζίνα του BC θα πω ότι λόγω μαλλιού είναι το μπρόκολό σου. Πρέπει να τον αντικαταστήσεις. Οι μανάβηδες έχουν την ίδια πρώτη συλλαβή με τους μάνατζερ. Πρέπει λοιπόν να προσέξεις.
Μπορεί να πάρεις κάτι πιο εντυπωσιακό, να πάρεις καμιά σπαλομπριζόλα ή καμιά Τι μπόουν στέηκ. Αλλά κάτσε λίγο. Δεν είναι μόνο ότι είναι ακριβό το κρεατικό σε σχέση με το λαχανικό, δηλαδή δεν είναι μόνο ότι στα οικονομικά πρέπει να έχεις κάποιον να κάνει κουμάντο, είναι και να σκεφτείς για τι ακριβώς χρειάζεσαι το μπρόκολο. Λοιπόν, κοιτάζοντας το μπρόκολό σου βλέπεις ότι αν και ατίθασο στο παρελθόν βοηθάει να καθαρίζεις τον οργανισμό και μάλιστα έχει αποδεχτεί τον ρόλο του.
Άρα προσοχή στη μαναβική. Θες κάτι που να καθαρίζει τον οργανισμό. Πιες πολύ νερό. Κοιτάς, κοιτάς και παίρνεις έναν Γουώτερς. Δεν θα σε κάνει σίγουρα να κατουράς περισσότερο, αλλά είναι στη λογική της κουζίνας σου και του μεταβολισμού σου.

Ποιος αποφάσισε για τον Γουώτερς; Οι σφιχτοί αριθμοί του Σκινδήλια υποθέτω.
Θα μπορούσες, επαναλαμβάνω, να πάρεις κάτι εντυπωσιακότερο; Ναι. Όλοι έχουμε πάει σε κρεαταγορές. Ο Νάντο Τζεντίλε πχ. Ρε συ κρέμεται σχεδόν τζάμπα; Ζουμερό φιλέτο κλπ. Δεν το κοίταξες καν. Γιατί;
Γιατί έχεις Σκινδήλια. Τον ενδιάμεσο χώρο σου μεταξύ του φιστικοβούτυρου που θα χρησιμοποιήσεις και της χρησιμότητάς του ως προϊόντος. Και παράλληλα τον μεταβολισμό σου που κοιτάζει να μη μπουκώσει το έντερο. Έφερε Γουώτερς. Που ξέρει τον ρόλο του.
Τζεντίλε; Τον πήρε ένας οργανισμός που έχει πολλά φιλέτα (φιλέτα λέω όχι κρέατα). Όταν τρέφεσαι μόνο με κρέατα το έντερο επαναστατεί εναντίον σου.
Κοιτάζω να τρώνε. Τα σουβλατζίδικα γεμάτα. Μπουκώνουμε αβέρτα. Και υποτίθεται ότι η Μεσογειακή διατροφή είναι δική μας. Θέλουμε τον Σκινδήλια μας;
Πιστεύω ότι όλοι κρύβουμε έναν Σκινδήλια μέσα μας. Ο δρόμος της υπερβολής λέει ο Μπλέηκ οδηγεί στο παλάτι της σοφίας. Αλλά γιατί να πρέπει να είναι ο μοναδικός δρόμος; Υπάρχει και ο δρόμος της σφιχτής οικονομικής πολιτικής του Σκινδήλια που περνάει μέσα από το έντερο και ενεργοποιεί τον μεταβολισμό.
Τα αποτελέσματα ερμηνεύονται κατά το δοκούν. Άλλοι μπορεί να περιμένουν, να δουν τα απτά αποτελέσματα του μεταβολισμού και να πουν Σκατά τα κάναμε γιατί χάσαμε το τάδε παιχνίδι. Άλλοι, θέλω να πιστεύω θα είμαι ανάμεσά τους, θα πουν ο Ολυμπιακός BC έχει καλό μεταβολισμό, τον Σκινδήλια.
Ο Σκινδήλιας θα μπορούσε να πάρει τον δρόμο της υπερβολής και να ανεβάζει στο ίνσταγκραμ τα αποτελέσματα της κόντρας. Όμως ο Σκινδήλιας είναι αυτό που είναι και πρέπει να του το αναγνωρίσουμε, ένας postδονκιχωτικός Σάντσο Πάντσο που πάνω στο γαϊδουράκι του ακολουθεί τον απαραίτητο καθαρτικό δρόμο δίπλα στον Ιδαλγό Δον Κιχώτη. Ο Δον Κιχώτης εισήγαγε το μυθιστόρημα στον χάρτη της τέχνης. Ο Ραμπελαί απέδωσε έξοχα σκατολογικούς χαρακτήρες δημιουργώντας μια παράδοση στον χώρο της λογοτεχνίας.


Για τον υποφαινόμενο, που απολαμβάνει τις ώρες του στην τουαλέτα μην ξέροντας αν το διάβασμα πολιτικής οικονομίας τον οδήγησε εκεί, μην έχοντας δοκιμάσει ποτέ φυστικοβούτυρο αλλά ενθυμούμενος ότι κάποτε κατηγορούσε τους Αγγελόπουλους ως βιτάμ, και έχοντας βαρεθεί τους ανθρωποτύπους που φέρνουν είδωλα κρέατος στο εδώλιο των courts της υφηλίου, ο Σκινδήλιας ακολουθεί τη σωστή οικονομική πολιτική συνθέτοντας το δικό του μυθιστόρημα. Και αν στο τέλος τα κάνει σκατά, ας του αναγνωρίσουμε ότι έβγαλε τον Σκινδήλια από μέσα μας.

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

In Union We Stand!


Καλησπέρα σας!
Στο λυκαυγές της νέας χρονιάς που μετράται στα ημερολόγια ως 2017.
Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική εποχή κοσμοϊστορικών αλλαγών ή σε μια στείρα επανάληψη της ιστορίας από διαφορετικούς πρωταγωνιστές και κομπάρσους;
Όπως και να έχει, δεν σκοπεύω να αναλωθώ σε φιλοσοφικά θέματα και ρητορείες χωρίς ουσιαστικό αντίκρυσμα.
Η ευρωλίγκα έχει μπει σε μια νέα εποχή τη φετινή αγωνιστική χρονιά, που περιλαμβάνει περισσότερους αγώνες και δυσκολότερους αντιπάλους για κάθε ομάδα. Αρκετούς τραυματισμούς και περισσότερες αλλαγές-μεταγραφές με προσθαφαιρέσεις παικτών.
Ο Ολυμπιακός βρίσκεται στην τρίτη θέση της βαθμολογίας με απολογισμό 10 νίκες και 5 ήττες. Αρκετά καλό πλασάρισμα αναλογικά με το μειωμένο rotation καθώς και ορισμένες -εκτός προγράμματος- ήττες όπως εκείνη από τη Γαλατά κι εκείνη από τη Μπάμπεργκ.
Τι θα παρουσιάσει ο Ολυμπιακός τη νέα χρονιά; Η απάντηση είναι σύνθετη επειδή πολλά εξαρτώνται από την ασφαλή μετάβαση του Γιανγκ σε αγωνιστικούς ρυθμούς καθώς και την άμεση προσαρμογή του Γουότερς στα πλάνα της ομάδας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα βελτιωθεί ο αγωνιστικός ρυθμός του Ολυμπιακού, όσο αυξάνονται τα αγωνιστικά λεπτά των παικτών του. Η μία παράμετρος αποτελεί συνάρτηση της άλλης.

Νέος παίκτης λοιπόν, ο Γουότερς. Περισσότερο δημιουργικός άσος παρά ενδιάμεσος σκόρερ που μπορεί να παίξει σαν play maker όπως είναι ο Χάκετ. Σαφέστατα καλύτερος -και κυρίως- σταθερότερος σουτέρ από τον μέχρι πρότινος κάτοχο της θέσης Χάκετ. Πιθανολογώ ότι θα είναι κατώτερος σκόρερ του "παλιού Χάκετ" αλλά και υποδεέστερος αμυντικά του προκατόχου της θέσης. Βλέπει καλύτερα γήπεδο και σκέφτεται περισσότερο σαν δημιουργός παρά σαν σκόρερ. Διέκρινα χειρότερη διείσδυση στα λίγα στιγμιότυπα που μπόρεσα να παρακολουθήσω με ηρεμία, πάντα σε σύγκριση με τον Χάκετ. Αδιαπραγμάτευτο φυσικά είναι το πνεύμα νικητή του Ντάνιελ, που θα θεωρούταν ουτοπία η όποια προσπάθεια εξεύρεσης παίκτη με την ίδια νοοτροπία και την ίδια επικοινωνία με τους φιλάθλους του Ολυμπιακού. Με λίγα λόγια, ο Χάκετ, είχε αποκτήσει αυτόν τον περίφημο "ψυχισμό" που είχε αναφέρει κάποτε ο Ξανθός ως βασική προτεραιότητα των παικτών που κοσμούσαν την κυρίαρχη αρμάδα της δεκαετίας του 1990.
"Επιλογή ανάγκης σε πρώτη φάση" μου τον χαρακτήρισε κάποιος δημοσιογράφος που εκτιμώ τις απόψεις του. Προτιμώ να διαφωνήσω πάντως, παρακολουθώντας με προσοχή το παρακάτω βίντεο, που παρουσιάζει έναν παίκτη με προοπτικές να σταθεί καλύτερα στην ομάδα αν κατορθώσει να μπει στο rotation του Γκατζούλη.
Πού κολλάει ο Γκατζούλης στην εξίσωση;
Monitoring. Είναι μια διαδικασία που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ -φυσικά- κι ο γυμναστής προτείνει, ενώ ο προπονητής το δέχεται αναλόγως τον ψυχισμό του (πάλι αυτός;). Σκοπός, η φρεσκάδα στα τελευταία 10 λεπτά. Ο Γκατζούλης δηλαδή καθορίζει τους χρόνους των συμμετεχόντων βάσει ενός κύκλου καταπόνησης. Μια διαδικασία που ξεκίνησε επί Μπαρτζώκα αλλά κατέρρευσε με τον τραυματισμό του Μάντζαρη. Γι'αυτό το λόγο γίνονται οι ίδιες αλλαγές και σε συγκεκριμένα χρονικά σημεία.
Αυτό το σύστημα βέβαια, ίσχυε από παλιότερα. Η διαφοροποίηση όμως της εποχής Ντούντα, ήταν ότι όταν τους βγήκε τότε η ομάδα με τα πιτσιρίκια και ξεκίνησε να ρολάρει σταδιακά με τις προσθήκες Λο και Ντόρσεϊ, την άφησαν να "πάει μόνη της" χωρίς να παρεμβαίνουν. Ένα ακόμα μυστικό ή μια ιδιοτροπία (αν προτιμάτε τη λέξη) εκείνης της ομάδας, ήταν -φυσικά- η παρουσία του Βαγγέλη Αγγέλου από μόνη της. Ο οποίος, είχε προσωπική άποψη -καλώς ή κακώς- στη στελέχωση και στην αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας και δεν δεχόταν παρεμβάσεις "τεχνοκρατικού τύπου" ή αγωνιστικές γνώμες από τον Γκατζούλη. Κάπως έτσι κατέληξε η ομάδα να σαρώσει εκείνη τη χρονιά...

Ο Ολυμπιακός -σαν σωματείο μεγάλου βεληνεκούς- πάσχει σε δύο τομείς εδώ και πολλά χρόνια.
Ο πρώτος είναι το προπονητικό επιτελείο που είναι δυσανάλογο των μεγάλων ομάδων της Ευρώπης. Ελαχιστοποιήθηκε την εποχή Μπαρτζώκα -ο οποίος έβλεπε παντού εχθρούς- σε σχέση με την εποχή Ίβκοβιτς και παραμένει κλειστοφοβικό την εποχή Σφαιρόπουλου εξαιτίας της δεδομένης ανασφάλειας που κάθε Έλληνας προπονητής διαθέτει.
Ο Μίλαν Τόμιτς είναι Ολυμπιακός. Αδιαπραγμάτευτο. Δεν είναι όμως προπονητής κορυφαίου επιπέδου. Ο ρόλος του θα έπρεπε να είναι ίδιος με του Αλβέρτη και κανενός άλλου. Δεν είναι απαραίτητο να "τιμάται" με την παρουσία του δίπλα στον Σφαιρόπουλο, μια θέση που θα μπορούσε να έχει κάλλιστα ένας "κανονικός" προπονητής με προοπτικές τουλάχιστον πρώτου προπονητή όπως ο Νίκος Βετούλας. Καλή η εικόνα του "τοτέμ" Τόμιτς στο παρκέ, αλλά ο ρόλος του θα έπρεπε να είναι διαφορετικός.

Ο δεύτερος είναι το τμήμα scouting που δεν λειτουργεί παρά μόνο στη θεωρία. Στην πράξη, δεν υφίσταται καν. Όπως είναι λογικό, δεν μπορεί να μην υπάρχει "παραγωγική διαδικασία" ακόμα και στο μεταγραφικό τομέα, εφ'όσον η ομάδα δεν μπορεί να ακολουθήσει τα οικονομικά δεδομένα των οικονομικά εύρωστων ομάδων της ευρωλίγκα. Να το κάνω λιανά: Μαγειρέψτε το καλοκαίρι (ή ακόμα και το φθινόπωρο) πριν πεινάσετε το χειμώνα, τότε που δεν θα υπάρχουν πολλές και καλές διαθέσιμες επιλογές παικτών. Το κυριότερο; Αγοράζουμε από το ισόγειο ή τον πρώτο όροφο για να καταλήξουμε να πουλήσουμε από τον τέταρτο ή το ρετιρέ. Έτσι μόνο θα επιβιώσει οικονομικά η ομάδα ώστε να μπορέσει να παραμένει μόνιμα σε υψηλό επίπεδο.

Άριστη η θεωρία μας, λοιπόν, αλλά η πράξη μπορεί να αποδειχθεί εντελώς διαφορετική. Όπως όμως κι αν τελείται η ακολουθία των διαδικασιών, αν τελικά χρειαστεί να εστιάσουμε σε ένα μόνο στοιχείο, αυτό θα είναι ότι η συγκεκριμένη ομάδα που αποκαλείται και Θρύλος από τους φίλους της, κατάφερνε να ανταπεξέρχεται ενωμένη στις -κατά καιρούς- δυσκολίες κι αντιξοότητες.
In union we stand!
Καλή χρονιά να έχουμε!