Qyntel Woods

Qyntel Woods
Woods on the fastbreak.

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2016

Αι ειδοί του Μαρτίου.

The Ides of March + Wrathchild.
Δεν υπήρχε περίπτωση να επιλέξω μόνο την εισαγωγή και να αφήσω εκτός το δεύτερο τραγούδι, την φυσική ακολουθία της εισαγωγής του πρώτου δίσκου Iron Maiden που άκουσα ποτέ. Σε κασέτα προφανώς. Δεν υπήρχαν cd's τότε αλλά ούτε και χρήματα να αγοραστούν βινύλια. Εδώ δεν είχαν καν πικάπ οι γονείς μου. Πώς να προκύψουν τα βινύλια στο σπίτι λοιπόν;

Τι είναι οι ειδοί:

Αι ειδοί (από τα Λατινικά: idus : ήμισυ, δηλαδή η μέρα που διαιρεί το μήνα σε δύο, σχεδόν, ίσα μέρη).
Ο όρος “ειδοί” (έχει μόνο αιτ.: “τις ειδούς”) δεν προσδιόριζε μόνο τον Μάρτιο , αλλά τη 15η ημέρα του Μαΐου, Ιουλίου, Οκτωβρίου και τη 13η μέρα των άλλων μηνών, πάντα κατά το ρωμαϊκό ημερολόγιο.
Οι Ειδοί του Μαρτίου, στα Λατινικά Idus Martii ή Idus Martiae ήταν αργία για τους Ρωμαίους αφιερωμένη στο Θεό Άρη και γι αυτό εκείνη τη μέρα τελούνταν στρατιωτικές παρελάσεις. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ίδια η λέξη “Μάρτιος” σημαίνει “Αρης” (< λατ. Mars, –tis). Η φράση “Αι ειδοί του Μαρτίου” χρησιμοποιείται και για να προσδιορίσει την “αποφράδα ημέρα”.


Γιατί είναι γνωστές, μόνο, οι ειδοί του Μαρτίου.
Οι πιο φημισμένες ειδοί, παγκοσμίως, είναι αυτές του Μάρτη. Συγκεκριμένα, με τον όρο “αι ειδοί του Μαρτίου” προσδιορίζουμε την 15η Μαρτίου. Οι ειδοί του Μαρτίου έμειναν στην παγκόσμια Ιστορία, γιατί εκείνη ακριβώς τη μέρα δολοφονήθηκε ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρ (15 Μαρτίου 44 π.Χ.) από τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο και τον Μάρκο Ιούνιο Βρούτο (κατά ορισμένους, ίσως, ήταν νόθος γιος του) και γι αυτό ο Καίσαρας αναφώνησε τη γνωστή φράση “Και σύ τέκνον, Βρούτε;”
Ο Καίσαρας, κατά την παράδοση, είχε προειδοποιηθεί από τον οιωνοσκόπο Σπουρίννα «να φοβάται τις ειδούς του Μαρτίου». Όταν η μέρα έφθασε και ο Καίσαρας, πορευόμενος προς τη Σύγκλητο, συνάντησε τον οιωνοσκόπο και του είπε με ειρωνεία και υπεροψία:
«Έφθασαν οι ειδοί!» εννοώντας ότι τον είχε συμβουλέψει λανθασμένα, μιας και δεν του είχε συμβεί τίποτα κακό.

«Ναι, άλλα δεν πέρασαν…» του απάντησε ο οιωνοσκόπος.
Ο Έλληνας σοφιστής Αρτεμίδωρος, ο Κνίδιος, θα του βάλει στο χέρι ένα σημείωμα, που θα αποκαλύπτει τη συνωμοσία, αλλά ο Μέγας Στρατηλάτης ήταν απασχολημένος με το πλήθος και δε θα το ανοίξει για να το διαβάσει
Μετά από λίγο ο Καίσαρας θα έπεφτε νεκρός, με 23 μαχαιριές, από τα χέρια των συνωμοτών μέσα στη σύγκλητο της Ρώμης. Τον μαχαίρωσαν όλοι οι συνωμότες, για να πιστοποιήσουν τη συμμετοχή τους στο φόνο.
Από τα έργα του τα μόνα που έφτασαν στις ημέρες μας είναι το Ιουλιανό ημερολόγιο καθώς και η ονοματοδοσία του στον μήνα Ιούλιο. Η τεράστια αυτοκρατορία, που δημιούργησε, είχε την τύχη όλων των άλλων αυτοκρατοριών. Το αποκορύφωμα της ματαιοδοξίας είναι ότι το έτος του θανάτου του (44 π.Χ.) η σύγκλητος τον είχε ανακηρύξει ισόβιο δικτάτορα
Πηγή: http://www.24grammata.com


Καλησπέρα σας!
Περίεργος μήνας ο Μάρτης τελικά. Με πολλές διακυμάνσεις. Αναλόγως τη διάθεση του καθενός φυσικά.
Πολλοί είναι χαρούμενοι επειδή ξεκινάει η άνοιξη. Άλλοι πάλι είναι εκνευρισμένοι επειδή δεν αντέχουν τις απότομες μεταβολές του καιρού. Κάποιοι δείχνουν περισσότερο προβληματισμένοι επειδή σκέφτονται πώς δεν θα μπορέσουν να πάνε διακοπές.
Ο καθένας με τους προβληματισμούς του λοιπόν:

-Ήταν τελικά καλός ο καλοκαιρινός σχεδιασμός του προπονητή;
-Γιατί όσο υπήρχε στο ρόστερ ο Γιανγκ πέταγε η ομάδα με τον ίδιο ή και χειρότερο Σπανούλη και με τα ίδια συστήματα;
-Γιατί όταν κάθεται στον πάγκο ο Σπανούλης, η ομάδα διαφοροποιεί τον τρόπο παιχνιδιού της και ακολουθεί άλλα συστήματα;
-Γιατί ο Μάντζαρης έπαιζε καλά στην αρχή, ενώ τώρα που δείχνει εμπιστοσύνη στον Όντομ ο κόουτς, δεν αποδίδει;

-Γιατί ένας μέτριος κόουτς (κατά ισχυρισμούς οπαδών) πήρε την ταυτότητα του Σάλε και παραλίγο να κερδίσει τον Πάο με συντριβή στο εντός έδρας παιχνίδι του ΣΕΦ αλλά τελικά κέρδισε μόνο με 14 πόντους;
-Γιατί ένας κακός μάνατζερ επέλεξε και κατάφερε να πείσει παίκτες (Γιανγκ-Χάκετ στο Λας Βέγκας) να αγωνιστούν στην ομάδα που ο ίδιος δημιουργούσε το καλοκαίρι, ενώ οι συγκεκριμένοι παίκτες είχαν καλύτερες προτάσεις από άλλες ισχυρές ομάδες;
-Γιατί η απόκτηση των Γιανγκ και Χάκετ θεωρήθηκε "κλοπή" στο Ευρωπαϊκό μπασκετικό χρηματιστήριο από έναν κακό μάνατζερ, όπως επίσης και η "κλοπή" του Μιλουτίνοφ από την Παρτιζάν και η παρακολούθησή του από τον Πόποβιτς;
-Γιατί κράτησε τον Στρόμπερι παρά την αρχική γκρίνια όλων των παρατρεχάμενων ειδικών κι ανειδίκευτων και τον στήριξε μέχρι τέλους;
-Γιατί η ομάδα έγινε άνω κάτω από την έλευση Παπανικολάου και μετά;
-Είναι τελικά τόσο καλός ο Όντομ για να αναλάβει επιθετικές πρωτοβουλίες ή πρόκειται για μια ακόμα μέτρια περίπτωση ξένου παίκτη;
-Οι οπαδοί είναι διχασμένοι. Να κρατήσουμε τον Σπανούλη με ένα σεβαστό ποσό ώστε να κλείσει την καριέρα του στα ερυθρόλευκα ή να τον στείλουμε σε άλλες πολιτείες;
-Ο Ολυμπιακός θα εισπράξει 3,6 εκατομμύρια επιπλέον για την επόμενη αγωνιστική χρονιά. Να τα διαθέσει σε κάποιον Ντιλέινι και κάποιον Παρακχούσκι ή να κρατήσει με λιγότερα τον Σπανούλη και να πάρει Μακόλουμ ή Ροτσέστι και Μπουρούση ή Καϊμακόγλου που θα φέρουν περισσότερες λύσεις από την μία και ανθρωποκεντρική της υπάρχουσας φιλοσοφίας των Σπανούλη-Ντιλέινι;
-Γιατί να συνεχίσει να παραμένει στο ρόστερ ο Λοτζέσκι αφού δείχνει ότι το κορμί του κουράστηκε από τους τραυματισμούς πλέον;

-Μήπως απαιτείται ένα ξάφνιασμα και μια απόλυση Σφαιρόπουλου παρά την πρόωρη περσινή ανανέωση του συμβολαίου του, επειδή θεωρείται από πολλούς ότι έχασε τις ευκαιρίες του με την φετινή απόδοση της ομάδας;
-Με ποια κριτήρια θα προέκυπτε ένας νέος προπονητής, αφού οι δεδομένες προτάσεις σε προπονητές -πριν την καταφατική απάντηση Σφαιρόπουλου- ήταν εντελώς ετερόκλητες αν σκεφτούμε ότι είχαν αποδέκτες τους Κολέ, Σάλε και Μαρκόπουλο;

Δεν γίνεται να ξέχασε ξαφνικά την προπονητική ο Σφαιρόπουλος επειδή έχασε με ένα τυχερό τρίποντο από τον "ταβερνιάρη" (έτσι δεν χαρακτηριζόταν μετά την εθνική Ελλάδας;) Τρινκιέρι που σε όλες τις ομάδες που ανέλαβε, κατέληξε να αποχωρήσει βράδυ. Η ομάδα του Μπάμπεργκ έχει καλές βάσεις (και σταθερό διοικητικό σχεδιασμό), οι οποίες οδήγησαν όλους τους προπονητές σε επιτυχίες. Από τον Μπάουερμαν, μέχρι τον Φλέμινγκ και τον Τρινκιέρι.

Ούτως ή άλλως, ο Μάρτης πλησιάζει στο τέλος του. Μέχρι τις 8 Απριλίου που θα ακουστεί η σφυρίχτρα του τζάμπολ στο ΟΣΦΠ-ΤΣΣΚΑ, θα έχει οριστικοποιηθεί το μέλλον του Ολυμπιακού στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση (όσο κι αν προσπαθεί να παρέμβει η FIBA προς αυτή την κατεύθυνση).

Μέχρι τότε, οι ειδοί του Μαρτίου θα έχουν φροντίσει για τα παρελκόμενα...

Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016

Father Of Day, Father Of Night.

 Manfred Mann's Earth Band - Father Of Day, Father Of Night (1973).


Καλησπέρα!
Η ομάδα βρίσκεται σε κομβικό σημείο και απαιτούνται υπερβάσεις και μεγάλες νίκες πλέον.
Πολλές αλλαγές προέκυψαν στην ομάδα από την τελευταία φορά που έγραψα ολοκληρωμένο κείμενο, ενώ αναμένεται να προκύψουν κι άλλες. Τουλάχιστον μία ακόμα αλλαγή είναι η εκτίμησή μου. Προσωπικά θα ποντάριζα σε δύο ακόμα μιας και ο Darius Johnson-Odom δεν δείχνει να έχει προσαρμοστεί πλήρως στις ανάγκες της ομάδας.
Ο τελευταίος αποκτήθηκε για να προσφέρει σκορ από την περιφέρεια αλλά όχι ως αντικαταστάτης του τραυματία -τότε- Λοτζέσκι αλλά σαν δεύτερος επιθετικός πόλος για τις αφλογιστίες του Σπανούλη.

Το πρόβλημα όμως καθώς φαίνεται είναι ότι ο Όντομ δεν μπορεί να συνυπάρξει με τον Σπανούλη στο παρκέ επειδή έχει μάθει να παίζει κι αυτός με τη μπάλα στα χέρια για αρκετή ώρα και να δημιουργεί ο ίδιος καταστάσεις επίθεσης.
Όσο υπάρχει όμως ο Σπανούλης στο παρκέ, είναι σχεδόν απαγορευτικό να πάρει κάποιος άλλος πρωτοβουλίες ή να αναλάβει τη δημιουργία στα χέρια του.

Αυτόν τον ρόλο τελευταία, ανέλαβε -από μόνος του ή μετά από εντολές του κόουτς- ο Χάκετ (που ο τραυματισμός του τελικά δεν εμπνέει ανησυχία) με αρκετή επιτυχία. Πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε στην εξίσωση έναν Μάντζαρη που είναι αναντικατάστατος, έναν Αθηναίου που προσφέρει περισσότερα από όσα του αναλογούν στα στενά χρονικά περιθώρια που του δίνονται, έναν Σπανούλη που θεωρείται τοτέμ της ομάδας από το 80% των οπαδών της και "αναγκαστικά" θα είναι στην ομάδα μέχρι να βγει στη σύνταξη κι έναν Λοτζέσκι που είναι ο καλύτερος και αποτελεσματικότερος "κλασικός" σουτέρ της ομάδας.
Φτάσαμε ήδη τα 4 άτομα στην περιφέρεια χωρίς τους Τολιόπουλο - Μουράτο κι ακόμα δεν έχουμε αναφερθεί στον Όντομ. Που καθώς φαίνεται, θα αποτελέσει τον "αδύναμο κρίκο" της περιφέρειας με την δεδομένη επιστροφή του Λοτζέσκι.

Με λίγα λόγια, δεν χωράει στο ρόστερ πλέον, εκτός, αν ζητηθεί από τον Σπανούλη να "κάνει πίσω" για λίγο διάστημα ώστε να αναλάβουν οι Χάκετ και Όντομ τη δημιουργία.
Μπορεί ο Σφαιρόπουλος να θέσει τέτοιο ζήτημα;
Πάμε παρακάτω...

Η ομάδα του Ολυμπιακού, καλώς ή κακώς, έχει μάθει να παίζει με αθλητικούς ψηλούς στο ρόστερ της στην εποχή Σπανούλη. Όσο υπάρχει ο Σπανούλης στο ρόστερ, θα συνεχίζουμε με αυτό το μοτίβο στελέχωσης.
Καλοί αμυντικοί, γοργοπόδαροι και αλτικοί Αμερικανοί σέντερ με έμφαση στο πικ εν ρολ παιχνίδι με άξονα τον Σπανούλη. Κάτι δεν μου ταιριάζει στο σύνολο λοιπόν...
Πού κολλάει ο Μιλουτίνοφ των 211 εκατοστών τότε, ενώ διαθέτουμε πλέον μόνο τον Χάντερ των 203 εκατοστών που δεν μπορεί να ανταποκριθεί μόνος του σε κάθε τύπο άμυνας που επιλέγει ο κόουτς;
Άρα, μας προκύπτει άλλος ένας ακόμα αδύναμος κρίκος στο ρόστερ και μάλιστα στην κομβική θέση του σέντερ.

Ο Πρίντεζης εκτιμάται ότι έχει εξουθενωθεί. Αυτό βέβαια δεν ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματικότητα, αφού τα λεπτά συμμετοχής του είναι λιγότερα από πέρσι και δεν υπερβαίνουν τα 22 λεπτά μέσο όρο στο top 16.
Ενώ υπάρχει ο Χάντερ στο 5 που αποκρούει περισσότερες επιθέσεις από κοντούς (που οδηγούνται προς αυτόν) και από ψηλούς (που του αντιστοιχούν) ή ακόμα κι από ενδιάμεσους που μαρκάρει χαλαρά -ως συνήθως- ο Πρίντεζης.

Ο Αγραβάνης δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο 4 αλλά αποδίδει καλύτερα σαν ενδιάμεσος στο 5 ή σαν ένας "Τσαρτσαρής" της θέσης, ενώ ο Τσαϊρέλης δεν απολαμβάνει πλέον την εμπιστοσύνη του προπονητή που τον επέλεξε.
Άρα, μείναμε χωρίς αξιόπιστη αμυντική λύση στο 4 κι αναγκαστικά θα καλούμε συχνά-πυκνά τον Παπαπέτρου κι αργότερα πιθανά τον Παπανικολάου να παίξουν άμυνα στα αντίπαλα 4άρια.
Τι θα γίνει όμως, όταν κάποια αντίπαλη ομάδα αποφασίσει να παίξει με δύο ταυτόχρονα ψηλούς που θα πιέζουν το ένα και μοναδικό 5άρι μας -δηλαδή τον Χάντερ- αφού ο Πρίντεζης το μόνο μαρκάρισμα που επιδιώκει να κάνει είναι να σηκώνει κάθετα τα χέρια του στους αντιπάλους;

Θεωρώ λοιπόν, ότι δύο προσθαφαιρέσεις είναι απαραίτητες στην παρούσα φάση ώστε να προλάβει η ομάδα το deadline των αλλαγών που εκπνέει στις 23 Φεβρουαρίου;
Εκτιμώ, ότι όλα γίνονται. Αρκεί να ξεκαθαρίσει ο Σφαιρόπουλος τι προτίθεται να κάνει και να οριοθετήσει αν προτιμά να αρκεστεί στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος.

Μία είναι ο Μιλουτίνοφ και στη θέση του ένας αθλητικός ψηλός τύπου:

1. Khem Birch 2.06 - 100 κιλά
https://en.wikipedia.org/wiki/Khem_Birch

Khem Birch vs Fenerbahce.

 


2. Alex Oriakhi 2.06 - 116 κιλά (ο ιδανικός αντι-Γιανγκ)
https://en.wikipedia.org/wiki/Alex_Oriakhi

 

Alex Oriakhi è il nuovo pivot dell'Upea.

 



3. Eric Buckner 2.08 - 100 κιλά
https://en.wikipedia.org/wiki/Eric_Buckner

Eric Buckner 2014-2015 Season Highlights.

 

Η δεύτερη είναι η -αναγκαστική- φυγή του Όντομ ώστε να βρει χώρο ο Λοτζέσκι και -ξανά- ρόλο ο Αθηναίου με την ταυτόχρονη προσθήκη ενός 4αριού με έμφαση στο σκοράρισμα, καλό τρίποντο και ικανότητες ποστ παιχνιδιού τύπου:

1. Vladimir Dragičević 2.06 - 100 κιλά
https://en.wikipedia.org/wiki/Vladimir_Dragi%C4%8Devi%C4%87

Vladimir Dragicevic 2013/14 - Career Tribute.

 

2. Tadija Dragićević 2.06 -101 κιλά
https://en.wikipedia.org/wiki/Tadija_Dragi%C4%87evi%C4%87

Tadija Dragicevic last goodbye.

 


3. Nik Caner-Medley 2.03 - 104 κιλά
https://en.wikipedia.org/wiki/Nik_Caner-Medley

Nik Caner Medley season 2012-2013.

 


Όλοι οι παίκτες που ανέφερα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στην Ευρωλίγκα και έχουν οικονομικά συμβόλαια που εξαγοράζονται εύκολα...εκτός του Νικ που θεωρείται ο πιο ακριβοπληρωμένος και -πιθανόν- δεν θέλει να αποχωρήσει από την Αστάνα.

Άλλη μια αρκετά καλή περίπτωση που μπορεί να ανταπεξέλθει στο παιχνίδι του Ολυμπιακού, ενώ είναι εφικτή οικονομικά ταυτόχρονα με αρκετή προϋπηρεσία στα Ευρωπαϊκά παρκέ και συνάμα free agent:

Chris Johnson 2.11 - 105 κιλά.
https://en.wikipedia.org/wiki/Chris_Johnson_%28basketball,_born_1985%29

Chris Johnson - Dunkable MIX by MISIEK


Άλλη μια επισήμανση σχετικά με το ρίσκο που εμπεριέχει μια οποιαδήποτε επιλογή. Στη δεινή θέση που βρίσκεται τώρα ο Ολυμπιακός για παράδειγμα και αντιμετωπίζει το φάσμα του αποκλεισμού από την επόμενη φάση της Ευρωλίγκα, θα προτιμούσα να κινηθώ με αρκετό ρίσκο για μια προσθήκη παίκτη, αντί να κολλήσω στο βάλτο της σιγουριάς που προσφέρει το ρόστερ του Ολυμπιακού. 

Chris Walker 2.08 100 κιλά.   

https://en.wikipedia.org/wiki/Chris_Walker_%28basketball,_born_1994%29

Chris Walker Records SICK Triple Double!! 46 Points, 16 Rebounds & 10 Blocks - Full Highlights.

Μακάρι να μην έχουμε άλλους τραυματισμούς για φέτος και καλή συνέχεια στην ομάδα μας. Για εκείνους που δεν το παρατήρησαν, να το ξαναγράψω:

Καλή συνέχεια στην ομάδα μας!

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2015

Guyana, in the cult of the damned.


Καλησπέρα σας!
Το όνομα αυτού λοιπόν, Shawn James. Επί το Ελληνικότερο, Σον Τζέιμς.
https://en.wikipedia.org/wiki/Shawn_James
Ο νέος ξένος του Ολυμπιακού λοιπόν, είναι ο γνωστός σε όλους τους μπασκετικούς -πρώην- ψηλός της Μακάμπι Τελ Αβίβ και της Αρμάνι Μιλάνο. Αναφέρω τις δύο διασημότερες και μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης, στις οποίες αγωνίστηκε με ελάχιστη ανταποδοτικότητα είναι η -πικρή- αλήθεια.
Στο Μπιλμπάο αγωνίστηκε με αρκετή επιτυχία και κατάφερε να είναι από τους καλύτερους ψηλούς του Eurocup και της Ισπανικής λίγκας φυσικά. Χωρίς σοβαρό αντίπαλο για τη διεκδίκηση της θέσης 5 στην πεντάδα της πρώην ομάδας του βεβαίως. Σημαντική παράμετρος, μέχρι αποδείξεως του εναντίου.



Το νέο 5άρι του Ολυμπιακού, ατενίζει τον κόσμο από τα 2,08 μέτρα και τα sneakers του σηκώνουν 106 κιλά βάρους. Σταθερός στις αθλητικές και σωματειακές επιλογές του. Σε όλη του την επαγγελματική καριέρα από το 2008 μέχρι σήμερα έχει αγωνιστεί σε 5 μόλις ομάδες.
Πολύ θετικό στοιχείο που αντικατοπτρίζει πλήρως την εγκεφαλική σταθερότητα του αθλητή και τον καλό του χαρακτήρα. Σπούδασε στη Μασαχουσέτη αλλά ποτέ δεν κατάφερε να γίνει draft. Αμυντικογενής ψηλός από τα γεννοφάσκια του με ιδιαίτερη έμφαση στα κοψίματα.
Αδερφός του είναι ο κύριος Delroy James, που παίζει στην Ρωσική Yenisey Krasnoyarsk BC.
Ιδού:  https://en.wikipedia.org/wiki/Delroy_James
Ο αντικαταστάτης του Πάτρικ Γιανγκ λοιπόν, είναι ένας μπασκετικά μυαλωμένος ψηλός -σε αντίθεση με πολλούς συμπατριώτες του που προτιμούν διαφορετικές και ποικίλες εξωαγωνιστικές δραστηριότητες- που μπορεί να δημιουργήσει φάσεις για τον εαυτό του επιθετικά, ώστε να αποτελέσει επιθετική απειλή για την αντίπαλη ομάδα. Μπορεί επίσης να λειτουργήσει σαν επιθετικός πόλος στο ρόλο που χρησιμοποιεί ο Τρινκιέρι τον συμπατριώτη του Νικόλο Μέλι, μοιράζοντας το παιχνίδι με τον τρόπο που θα ορίσει ο προπονητής του, την στιγμή που θα απαιτήσει η απουσία των Σπανούλη και Πρίντεζη.
Χωρίς να αποτελεί κραυγαλέο αμυντικό φόβητρο λόγω του μικρού σωματικού όγκου του, θεωρείται από τους ειδικούς, πολύ ικανός αμυντικός.
Δεν χρειάζεται να αναμένουμε την ίδια αγωνιστική συμπεριφορά με τον βασικό προκάτοχο της θέσης αλλά μεγαλύτερη επιθετική δημιουργία στον επιθετικό τομέα και καλύτερη αλληλοκάλυψη στον αμυντικό τομέα.



Έχω έναν ενδοιασμό για την αμυντική του ανταπόκριση όσον αφορά τον όγκο του και την δυνατότητά του να "αποκρούσει" δυνατότερους και υψηλότερους αντιπάλους.
Πώς θα μπορέσει άραγε να αποφύγει το δυναμικό ποστάρισμα από "δεινόσαυρους" τύπου Κραβτσόφ, Φεσένκο, Ραντούλιτσα, Τόμιτς, Ντέιβις ή ακόμα και Τσίρμπες, Αγιόν, Μπράιαντ, Φρίλαντ, Μπουρούση και Κρίστιτς (στο απώτερο μέλλον);
Το φλέγον ζήτημα κατά την άποψή μου, είναι η παθολογική πάθηση που έχει ο Αμερικανός (γεννημένος στη Γουϊνέα) με τη ταλαιπωρημένη μέση του, η οποία του στέρησε τίτλους με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και διακρίσεις με την Αρμάνι Μιλάνο.
Υπομονή λοιπόν και η αλήθεια θα φανεί στο γήπεδο.
Μακάρι να παραμείνουν όλοι υγιείς από εδώ και στο εξής, ώστε να κριθούν τα προσόντα τους στο παρκέ.
Με τη νίκη.





Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015

Μια ήπια προβοκάτσια.


Καλώς μας βρήκατε!
Ευελπιστώ να κάνω μια νέα εκκίνηση σαν σχολιαστής -μιας κι έχω υπάρξει συνιδιοκτήτης ενός αμιγώς μπασκετικού blog στο παρελθόν http://red-basket.blogspot.gr/ μαζί με τον Πάνο (αμφότεροι ξεκινήσαμε στο www.thrylos-fans.net), αρκετά πριν γίνουν καθημερινότητα τα κάθε λογής οπαδικά-φίλαθλα blogs του ευγενούς αθλήματος της καλαθόσφαιρας.

Ανέφερα τη λέξη σχολιαστής, περισσότερο επειδή κάποιοι γνωστοί και φίλοι με θεωρούν αναλυτή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν λογίζω τον εαυτό μου ως αναλυτή με την αυστηρή έννοια του όρου.
Προτιμώ λοιπόν, να αποκαλούμαι σχολιαστής όπως πολλοί άλλοι ερυθρόλευκοι σχολιαστές στο διαδίκτυο.
Πολλά προσωπικά έγραψα και δεν είναι του χαρακτήρα μου. Επιβάλλεται πλέον όμως, να γράφω αρκετά σε ποσότητα και μάλιστα με κατανοητό τρόπο.

Καιρός να μεταφερθώ σε ένα πιο μπασκετικό τερέν.
Κανείς δεν ένιωσε έκπληξη για το αποτέλεσμα του παιχνιδιού στο ΟΑΚΑ. Το αντίθετο μάλιστα. Όλοι οι "γνωστικοί" Γαύροι ήταν υποψιασμένοι ότι η ζυγαριά της νίκης θα έγερνε προς την πλευρά του Πάο. Όπως κι έγινε άλλωστε. Το δια ταύτα ήταν που ξένισε πολλούς γνώστες του αθλήματος.
Πώς λειτούργησε ιδανικά ο Ολυμπιακός στην αρχή του αγώνα και πόσο διαφοροποιήθηκε η εικόνα του στο τέλος. Σε σημείο που να ξυπνούν μνήμες παλαιότερων αρνητικών σερί ή ακόμα και ηττοπάθειας που υπήρχε κατά κόρον στην Π(ρο) Ν(τούντα) εποχή. Μια εποποιεία που ακόμα μνημονεύεται στις μέρες μας.
Δεν είμαι όμως εκείνος που θα αναλύσει τους αγωνιστικούς λόγους της πεντακάθαρης ήττας. Των δύο ηττών αν προτιμάτε. Αυτό που με απασχολεί είναι πώς φτάσαμε εδώ και τι θα κάνουμε στην -ομολογουμένως δύσκολη- συνέχεια.



Οι λόγοι στους οποίους συνοψίζονται οι απώλειες των ντέρμπι και οι πρόωρες διχαστικές μουρμούρες;
Συνοπτικά οι εξής:
- Βασική προετοιμασία χωρίς τα κομβικότερα μέλη της ομάδας.
- Μικρός αριθμός φιλικών αγώνων γενικότερα.
- Ελάχιστα φιλικά με ισχυρούς αντιπάλους.
- Ανομοιογένεια.
- Ελλειπές scouting του αντιπάλου.
- Ατολμία προπονητή.
- Τραυματισμός Χάντερ.

Θα μπορούσε να είχε οριοθετηθεί νωρίτερα η προετοιμασία, ώστε να δωθεί χρόνος στους παίκτες για να δημιουργήσουν φιλικές σχέσεις στο βαθμό που απαιτεί το DNA αυτής της ομάδας.
Δεν διαφωνώ με τις προπονήσεις σε όρη και λαγκάδια, αλλά θα έπρεπε να είχαν ξεκινήσει νωρίτερα, ώστε να διαρκέσει περισσότερο χρόνο η προετοιμασία για να βρεθούν καλύτερα οι παίκτες στο παρκέ και να εμπεδώσουν σταδιακά ο καθένας το παιχνίδι του συμπαίκτη του.
Σπανούλης, Πρίντεζης, Μάντζαρης, Χάκετ αποτελούν βασικότατες μονάδες του ερυθρόλευκου ρόστερ. Γιατί δεν φρόντισαν οι υπεύθυνοι να αποκτήσουν ομοιογένεια βρισκόμενοι περισσότερες ώρες στο παρκέ με δυνατότερα φιλικά;
Δεν είχαν προνοήσει πώς θα υπάρξει πιθανότητα πρόωρου ντέρμπι στις εγχώριες διοργανώσεις ώστε να είναι κατάλληλα προετοιμασμένη η ομάδα ή πολύ απλά έπεσαν στην παγίδα της δικής τους αλαζονείας;
Στους κ.κ. Αγγελόπουλους αναφέρομαι κατά πρώτο λόγο και κατά δεύτερο στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Στους επόμενους στην πυραμίδα της ιεραρχίας δηλαδή.

Ο Σφαιρόπουλος δεν έχει παρουσιάσει σημάδια αλαζονείας παρά το περσινό 3-0 απέναντι στο Σωτήρη Μανωλόπουλο (το υπενθυμίζω για να μην τρέφετε αυταπάτες ότι θα συμβεί κάτι παρόμοιο και φέτος).
Αυτό που καταλογίζω στο Σφαιρόπουλο κατά κύριο λόγο, είναι ότι πιάστηκε αδιάβαστος κι απροετοίμαστος κατά τη δική μου μπασκετική λογική.
Αδιάβαστος όσον αφορά το παιχνίδι του αντιπάλου, τους Τζόρτζεβιτς-Μίνιτς, την κυρίαρχη αμυντική παρουσία των Γκιστ-Καλάθη κι απροετοίμαστος να διαχειριστεί τις πράσινες προκλήσεις, τα κρυφά όπλα του αντιπάλου και τη δική του προπονητική διαύγεια. Ατολμία επίσης στην ψυχολογική προετοιμασία των παικτών του και φανερό ψυχολογικό άδειασμα μετά την ανατροπή του σκορ από την αντίπαλη ομάδα και στα δύο παιχνίδια. Ξεκάθαρο και σαφές.

Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος και στους δύο αγώνες αλλά και στον εγκλωβισμό του Σπανούλη έπαιξε ο τραυματισμός του Χάντερ.
Ένος γοργοπόδαρου παίκτη που έπαιζε άριστα το κεντρικό πικ εν ρολ με τον Σπανούλη και συνεργαζόταν με κλειστά μάτια με τον Μάντζαρη.
Αυτός ο γρήγορος κύριος Χάντερ λοιπόν, ήταν μια σημαντική απώλεια. Αλλά, την γνωρίζαμε εκ των προτέρων κύριε Σφαιρόπουλε, δεν την γνωρίζαμε;



Συνεχίζω λοιπόν με τις μελλοντικές προοπτικές της ομάδας όπως έχουν διαμορφωθεί στην παρούσα φάση.
Έχω διαβάσει αφορισμούς παικτών και προπονητή αλλά και ποικίλες προτάσεις για προσθαφαιρέσεις παικτών.
Ο προϋπολογισμός ήταν συγκεκριμένος και προκαθορισμένος.
Επιλογές Σφαιρόπουλου ήταν δύο παίκτες που δεν ευδοκίμησαν οι συνθήκες ώστε να ντυθούν στα ερυθρόλευκα. Παρακχούσκι και Μακ Κόλουμ.
Ο Στρόμπερι προϋπήρχε στα σχέδια του προπονητή ώστε να καλύψει οικονομικότερα τη θέση του Τρεμέλ Ντάρντεν και να εξοικονομηθούν τα 650.000 δολάρια που αμειβόταν ο προκάτοχος.
Η φυγή Σλούκα ήταν ο αστάθμητος παράγοντας. Αν και τελικά οι Αγγελόπουλοι είχαν αποφασίσει -καθυστερημένα βέβαια όπως συνηθίζουν λόγω της γνωστής αλαζονείας τους- να πληρώσουν αδρά τον Σλούκα. Πολύ ακριβότερα από τις συνήθειές τους βάσει της ιεραρχίας (οικονομικής και αγωνιστικής) της ομάδας. Πολύ ακριβότερα κι από τον περσινό ανανεώσαντα Μάντζαρη.

Τι θα μπορούσε να είχε πράξει διαφορετικά ο Σφαιρόπουλος;
Θα μπορούσε να επέλεγε έναν καθαρό πίβοτ μεν, "δευτεράντζα" δε, αντί του Λευκορώσου Παρακχούσκι. Της εμβέλειας του Μαυροκεφαλίδη για παράδειγμα ή του Κραβτσόφ ή του Γκολούμποβιτς.
Θα μπορούσε να επέλεγε έναν υποδεέστερο γκαρντ σκόρερ αντί του Μακ Κόλουμ. Της εμβέλειας του Λακόμπ, του Νέντοβιτς, του Ντιό (που ήταν πιθανόν ο δεύτερος στόχος) ή του Ρένφρο, του Άνταμς, του Τζένκινς, του Σίμον.
Παίκτες υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντοτε.

Αντί αυτών των "δευτεροτρίτων" επιλογών, εμφανώς επηρρεασμένος και προϊδεασμένος από την ολοκληρωτική ήττα -η οποία ήττα του βασάνιζε το μυαλό για αρκετό καιρό- στον τελικό της Μαδρίτης από τη Ρεάλ των μεγάλων προσωπικοτήτων, αποφάσισε να επιλέξει αθλητές με έντονες προσωπικότητες για τις θέσεις των ξένων παικτών που είχε διαθέσιμες, έστω κι αν δεν ήταν οι πλέον αρμονικές επιλογές με βάση το υλικό του Ολυμπιακού όπως διαμορφωνόταν μετά την απώλεια του Σλούκα.

Κατέληξε λοιπόν στους Γιανγκ, Χάκετ και στη συνέχεια στον Μιλουτίνοφ με την προϋπόθεση να παρείχε αμέριστη εμπιστοσύνη στα νεαρά παιδιά για τις θέσεις 3 - 4 και τεράστια στήριξη από τους Αγγελόπουλους. Τους Παπαπέτρου, Τσαϊρέλη και Αγραβάνη δηλαδή.
Γιατί άλλωστε του πρότειναν πρόωρη επέκταση ή ανανέωση συμβολαίου αν δεν είχαν σκοπό να τον στηρίξουν;
Θεωρείτε ότι "ξεγελάστηκαν" από το περσινό sweep έναντι του Πάο και του Μανωλόπουλου; Έτρεφαν αυταπάτες ότι το ίδιο θα συμβεί και φέτος με την ίδια ευκολία που συνέβει πέρσι; Θέλησαν απλά να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης σε έναν νεαρό Έλληνα προπονητή για να ολοκληρώσει το μελλοντικό project του;
Ο χρόνος θα δείξει.



Ποια είναι η εκτίμησή μου;
Αφού έχουμε το περσινό δεδικασμένο της διατήρησης του ρόστερ Μπαρτζώκα μέχρι και τον τελευταίο αγώνα της σεζόν, εκτιμώ ότι το ίδιο θα συμβεί και φέτος. Δεν νοείται σοβαρός προπονητής κορυφαίου επιπέδου που να αλλοιώνει ή να αλλάζει τόσο εύκολα τον καλοκαιρινό σχεδιασμό του. Θα πολεμήσει, θα ματώσει αλλά θα πεθάνει με δαύτον.

Αλλιώς θα ακυρώσει τον ίδιο του τον εαυτό και κατ'επέκταση την προσωπικότητά του. Πράγμα που το θεωρώ αδιανόητο.
Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου βεβαίως.
Ποιο θεωρώ ότι είναι αυτό;
Το πρώτο είναι μια ήττα κομβικής σημασίας που θα πιέσει συνειδήσεις και θα οδηγήσει τους οπαδούς σε ακραίες αντιδράσεις.
Το δεύτερο είναι να του επιβληθεί παίκτης που δεν έχει επιλέξει ο ίδιος ή δεν επιθυμεί την παρουσία του στην ομάδα.
Ποια είναι η κοινή συνιστώσα και στις δύο περιπτώσεις για τον περήφανο χαρακτήρα του ανθρώπου Σφαιρόπουλου;
Η παραίτηση...